Elon University

Παρότι τα συνεργατικά περιβάλλοντα μάθησης έχουν μελετηθεί ευρέως από την επιστημονική κοινότητα, ωστόσο στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση η φοιτητική συνεργασία παραμένει μια πρόκληση. Η παρούσα εργασία προσπαθεί να αναδείξει τη δυναμική χρήση εφαρμογών δικτύωσης, όπως το Viber, που βάσει του Κοννεκτιβισμού, της Κοινωνικής Θεωρίας της δραστηριότητας και της μεθόδου Project, εισάγει νέους, δυναμικούς και άτυπους τρόπους συνεργασίας.Για τον σκοπό αυτό, το παρόν άρθρο παρουσιάζει μια μελέτη περίπτωσης που διερεύνησε τη χρήση του Viber ως εργαλείου για την ενίσχυση της επικοινωνίας και της συνεργασίας. Η παρούσα, ποιοτικής προσέγγισης, έρευνα πραγματοποιήθηκε σε φοιτητές/φοιτήτριες του ΜΠΣ «Εκπαίδευση και Τεχνολογίες σε συστήματα εξ αποστάσεως διδασκαλίας και μάθησης‐Επιστήμες της Αγωγής». Σκοπός της μελέτης ήταν η κατανόηση της επικοινωνίας και συνεργασίας μιας ομάδας φοιτητών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, οι οποίοι μέσω της χρήσης του Viber διασυνδέονται κοινωνικά για τα εξ αποστάσεως συνεργατικά ερευνητικά τους projects.Μέσα ανάλυση περιεχομένου καταγράφηκαν οι τρόποι με τους οποίους το Viber υποστηρίζει την διασύνδεση για την οργάνωση συνεργατικών projects. Η μελέτη αναδεικνύει τόσο τη δημιουργία εικονικής κοινωνικής δικτύωσης όσο και τις δυνατότητες αλλά και τις προκλήσεις της εξ αποστάσεως συνεργασίας. Το Viber, λειτούργησε ως διαμεσολαβητικό εργαλείο, ενισχύοντας την αλληλεπίδραση, την αλληλοϋποστήριξη και την επίλυση προβλημάτων σε αυθεντικά περιβάλλοντα μάθησης.

Οι μαθητές Ρομά αποτελούν μία ιδιαίτερη ομάδα του μαθητικού πληθυσμού που παρουσιάζει σημαντικές γλωσσικές και πολιτισμικές διαφορές από την πλειονότητα του πληθυσμού, και σύμφωνα με την ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία εμφανίζει σε μεγάλα ποσοστά χαμηλή σχολική επίδοση καθώς και σχολική διαρροή που συνήθως αποδίδονται στα ιδιαίτερα κοινωνικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους. Σκοπός της ερευνητικής αυτής μελέτης ήταν να διερευνηθεί εάν η χαμηλή σχολική επίδοση συνδέεται και με χαμηλό επίπεδο μαθησιακής επάρκειας, δηλαδή χαμηλότερες υποκείμενες ικανότητες της σχολικής μάθησης όσον αφορά τη ρέουσα και την αποκρυσταλλωμένη γνωστική ικανότητα. Η έρευνα έγινε σε μαθητές Ε’ και Στ’ δημοτικού (Ρομά και μη Ρομά- ομάδα ελέγχου) που προέρχονταν από οικογένειες με χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό υπόβαθρο του νομού Θεσσαλονίκης. Διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ μαθητών Ρομά και μη Ρομά τόσο στη μαθησιακή επάρκεια όσο και στη σχολική επίδοση με χαμηλότερες επιδόσεις των μαθητών Ρομά και στα δύο τεστ. Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι και οι δύο ομάδες είχαν χαμηλές επιδόσεις σε σχέση με το αναμενόμενο για την ηλικία τους. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν την ανάγκη ενίσχυσης των παιδιών που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικά-οικονομικά στρώματα, και ιδιαίτερα των μαθητών Ρομά οι οποίοι επιβαρύνονται και από πολιτισμικούς και γλωσσικούς παράγοντες.

The authors declare no conflicts of interest. Data sharing is not applicable to this article as no data sets were generated or analysed during the current study.

Abstract Our research demonstrates that shopping with a voice-enabled smart device (Amazon Alexa, Apple Siri, etc.) increases the likelihood of engaging in shopping-relevant prosocial behaviors (choosing sustainable or altruistic brands, donating at checkout, etc.). To explain the effect, we propose that the “social” nature of the devices enhances the salience of relevant social norms. We present four studies that provide evidence for the effect across diverse shopping contexts and prosocial behaviors. Our findings contribute to growing research on modern shopping technologies and the nature of “social presence” in digital environments, and they suggest exciting opportunities for the use of voice-enabled smart devices in social and cause-related marketing.

Adverse environmental conditions during early life can increase the risk of obesity in adulthood, but the underlying mechanisms are not completely understood. Here, we test the hypothesis that early-life adversity leads to a lower metabolic rate and reduced fat oxidation, factors expected to increase fat accumulation. We used data collected from 80 children and adolescents (aged 6-15 years; n = 39 females) living in Vanuatu. Relative lower limb length, calculated as the ratio of lower limb length to stature, was used as a surrogate measure of each individual's early-life environmental conditions, with a shorter relative lower limb length considered indicative of greater adversity. Fasting resting metabolic rate (RMR) and respiratory quotient (RQ) were measured with indirect calorimetry, and a higher RQ value was considered indicative of a lower rate of fat oxidation. We found that, in a linear mixed-effects model including age, sex, and fat-free body mass as fixed effects and community and family as random effects, relative lower limb length was not significantly associated with RMR (p = 0.95). However, in a separate model, relative lower limb length was significantly negatively associated with RQ (p = 0.036), after accounting for the same fixed and random effects. The latter finding suggests that adverse environmental conditions during early life may lead to reduced fat oxidation, which has the potential to increase the risk of obesity later in life. This finding might partially explain the so-called double burden of malnutrition (the co-occurrence of undernutrition and obesity) currently affecting many low- and middle-income countries.

Coppery titi monkeys (Plecturocebus cupreus) are socially monogamous monkeys that display strong pair bonds similar to human romantic attachments, preceded by infant attachment to their fathers. To understand how father-daughter bonds impact adult relationship dynamics, we established a novel method for quantifying expression of bond-related behaviors. We assessed behavioral and neural correlates of preference, stress buffering, and separation distress to identify how females’ current and former attachment figures impact female attachment. Whereas all females (n = 9) shifted to preferring their partner over father six-months post-pairing, females that exhibited higher expression of juvenile parent preference maintained a relationship with their father six-months post-pairing, as evidenced by higher-than-expected father proximity. Higher expression of juvenile measures of proximity following a brief separation predicted slightly increased partner proximity in adulthood. Neural activity patterns in brain regions assessed pre- and post-pairing showed high similarity in glucose metabolism, despite overall activity being lower post-pairing. While there was some inconsistency in results, higher expression of juvenile proximity following a separation was associated with enhanced reduction in activity within social bonding brain regions (social salience network, periaqueductal gray, cerebellum), suggesting a potential stress buffering benefit via reduced threat-related brain activation, like that seen in high-quality human relationships. These findings advance current knowledge of how early relationships may shape adult bond-related behavior and neural activity.

ABSTRACT Latina students across K-20 educational institutions in the United States have demonstrated the importance of challenging and working against the dehumanization they experience. This research takes a women of Color (WoC) feminist and intergenerational approach to illuminate the educational testimonios of Latina educators. We extend on a conceptualization of countermoves and countermovements, in conjunctions with and the product of cultural choques – collisions, to explore how the experiences of Latinas inform their desire to engage in a humanizing educational praxis centered in cariño – care. Through plática and testimonio methodologies, our analysis reveals how varying choques, humanizing and dehumanizing happen within the context of cultural domination, and how cariño as a countermovement becomes a potential outcome in how we engage with students in schooling spaces.

Parental mediation of digital technology is influential within the dynamic and bidirectional process of digital socialization in which contemporary parents and children engage. Utilizing a person-centered approach and multidimensional measure of digital parental mediation strategies, four latent profiles of digital parental mediation styles were identified: one “high” and one “average” digital meditation style, and two “low” involvement styles, demarcated by parents’ emphasis on mediation by modeling. These profiles were generalizable across mothers and fathers, and differentially associated with relevant covariates (including parent income and race, child age, parent and child screen time, and parents’ technology-related confidence and worry). This study demonstrates the heterogeneity of digital parental mediation styles among a representative sample of parents in the United States. The current study utilizes a person-centered approach to identify digital parenting styles, based on attitudes about four domains of digital parental mediation. With a mixture modeling framework, the study is one of the first to employ tests of profile similarity to determine that subgroups were statistically similar across mothers and fathers. The study found four styles of digital parental mediation: High Digital Mediators, Average Digital Mediators, Moderately Involved, and Digitally Uninvolved. Results mirrored general parenting styles to a limited degree, as we found support for authoritative and uninvolved styles, but not for authoritarian nor indulgent parenting styles. Parent screen time, child screen time, the presence of an adolescent in the home, and parents’ technology-related confidence were positively related to membership in the more engaged digital mediation profiles.