In Flanders Fields Museum

Abstract Geophysical prospection as a noninvasive archaeological survey technique has become a widely applied discipline that is currently finding its way into the former World War 1 (WW1) battlefields. Because of the imminent danger of unexploded ordnances, noninvasiveness is the key to exploring the subsurface containing our buried heritage. Fluxgate magnetometry (FGM), a frequently applied prospection technique in archaeology and unexploded ordnance detection, is not always satisfactory in this area. This is due to the high density of ferrous objects masking the underlying features of interest. Frequency domain electromagnetic induction (EMI) has proved to be less sensitive to metal objects, thereby revealing more WW1 traces. Another advantage of EMI is that soil disturbances related to shelling and metal objects can be classified with higher precision by combining magnetic and electrical conductivity data layers. After evaluating both prospecting techniques on maximum feature coverage, feature type identification, metal object filtering, and localization, EMI was shown to be the most successful. Although FGM is not inferior (providing high survey speed and density with multisensor arrays and reliability in pinpointing features, etc.) overall, EMI is the preferred option on sites with heavily disturbed soil. In this paper, these findings will be demonstrated with survey examples, case studies, and numerical analyses from the WWI battlefields of Flanders.

leper staat vooral bekend om de stille getuigen van de Eerste Wereldoorlog, maar ook om de Kattenstoet en het Kattenwerpen. In dit artikel wordt een cultuurhistorische beschrijving gegeven van deze Kattenfeesten. Het woord 'Kattenstoet' klinkt mensen, die er nog nooit van gehoord hebben, vaak komisch in de oren. Daarom wordt er in dit artikel een beschrijving gegeven van deze optocht, voorafgegaan door een historisch kader van het Kattenwerpen. Hoewel leper niet de enige stad is waar katten gebruikt werden als slachtoffer bij allerlei volksspelen, is ze wel een van de weinige steden waar dit ritueel nog steeds plaatsvindt, zij het met pluchen in plaats van met echte katten. In dit artikel worden heel wat landen en steden genoemd met een kattenritueel, de ene al wreder dan de andere. Er kunnen vele verklaringen gegeven worden voor het geselen en doden van katten, maar het antwoord blijft een mengeling van waarheid en fantasie, van legenden en historische feiten. Dit artikel haalt enkele voorbeelden aan uit velerlei culturen en komt zo bij het Kattenwerpen te leper. Volgens Breyne was het een gevolg van de grote hoeveelheid dieren aanwezig in de stad. leper was een lakenstad en dankte zijn welvaart aan de lakennijverheid. De ingevoerde wol, opgestapeld in de Lakenhallen, nadien verwerkt tot laken was een ideale plek voor muis én kat. Wanneer dit ritueel voor het eerst plaatsvond is niet zeker. Breyne geeft echter 962 aan als het jaar waarin voor het eerst levende katten van de toren van een kasteel worden geworpen. De oude kronieken van de stad over het Kattenwerpen zijn overigens ook niet altijd even waarheidsgetrouw of historisch correct. De stoet zelf, die steeds plaatsvindt op de tweede zondag van mei, is doorheen de jaren nagenoeg onveranderd gebleven. Hoewel er jaarlijks dingen toegevoegd, afgeschaft of veranderd worden, bestaat de stoet al sinds de oprichting uit enkele steeds terugkerende thema's met daarin gevestigde Kattenstoetwaarden. 'De traditie wankelt, maar ze is niet dood ' , zegt Breyne. Hoe het echt met de Kattenfeesten gesteld is, kan u best zelf bepalen door in mei een kijkje te gaan nemen in leper.