Istanbul 29 Mayis University

This study aims to investigate the relationship between social media addiction (in a non-clinical sense) and information literacy (access, evaluation, and use), with a focus on the mediating roles of critical thinking and cognitive flexibility among university students. This study employed a correlational research design. Data were collected from 1,669 university students studying at seven universities in Türkiye, selected using convenience sampling. 1,104 (66.1%) of the sample group are female, while the remaining 565 (33.9%) are male students. Regression-based and bootstrap methods were used to determine the sequential multiple mediation effect of critical thinking and cognitive flexibility between social media addiction and information literacy. The study’s results indicated a moderate negative relationship between social media addiction and information literacy. This suggests that increased social media usage harms levels of information literacy. Furthermore, critical thinking and cognitive flexibility partially mediated this relationship. This emphasises that social media addiction has negative cognitive effects on individuals’ ability to evaluate and process information. The results are consistent with previous studies and highlight the potential adverse effects of excessive social media addiction on critical thinking and cognitive flexibility. The findings indicate that increased social media addiction undermines information literacy by weakening higher-order cognitive processes, and the proposed model explains approximately 39% of the variance.

This qualitative study examines the effective coping strategies developed by older adults receiving institution-based care in response to role losses and investigates how these strategies support group members in coping with role loss. Data were collected through a focus group conducted with eight participants at Darülaceze, a residential care institution located in Istanbul, Türkiye, and analyzed using thematic analysis. Three main themes emerged: current roles, self-selected roles, and structured roles. The findings indicated that, in order to compensate for role losses, participants adopted meaningful roles and organized their role-related behaviors in ways that aligned their individuality with their social environment. This restructuring of social roles had a positive impact on participants’ social functioning and their adaptation to institutional life. In conclusion, the study underscores the significance of assuming meaningful roles in coping with role losses and demonstrates that the empowerment approach in social work practice, together with the life wisdom shared in focus group discussions, can inform the design of interventions at the micro, mezzo, and macro levels.

This study explores the cognitive structures of pre-service primary teachers regarding fraction comparison, using Vinner’s concept-image framework to analyze how these pre-service teachers mobilize their knowledge to compare fractions. The mixed-methods approach, combining both quantitative and qualitative analyses (including a questionnaire), highlights significant cognitive challenges related to fraction comparison. The study, conducted with 160 participants, reveals a marked reliance on rigid procedures, with the systematic application of a single comparison procedure, regardless of contextual variations or task-specific demands. The observed errors appear to stem from limited procedural flexibility and underdeveloped pre-service teachers’ concept-images on fractions. Furthermore, a significant number of participants do not recognize fraction comparison as a valid mathematical model in problem-solving contexts, which limits their ability to teach this concept effectively. These findings underscore the need to reform teacher education by integrating targeted interventions aimed at increasing procedural diversity and enriching the conceptual understanding of fractions. Such initiatives would enable teachers to perceive fractions not only as static mathematical objects, but as dynamic, interconnected, and evolving entities. This study thus contributes to the enhancement of teacher preparation, particularly in managing foundational arithmetic concepts, to promote a more flexible and conceptually rich approach to teaching fractions in primary education.

Bu araştırmanın amacı pozitif psikoloji temelli mesleki grup rehberliği çalışmasının ortaokul 7.sınıf öğrencilerinin mesleki karar verme yetkinliklerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, İstanbul ili Üsküdar ilçesinde bir ortaokulda öğrenim gören öğrencilerle yürütülmüştür. Araştırmanın deney grubuna 2022-2023 eğitim öğretim yılında Üsküdar’da bir devlet ortaokulunda 7.sınıfta öğrenim gören ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan 12 öğrenci katılmıştır. Kontrol grubu da aynı okuldan rastgele seçilen 12 tane 7.sınıf öğrencisinden oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak “Meslek Kararı Verme Yetkinlik Ölçeği (MKVYÖ)” kullanılmıştır. Deney grubuna yaklaşık 40 dakika süren sekiz oturumluk grup çalışması uygulanmış, kontrol grubundaki öğrenciler ise rutin sınıf rehberliği etkinliklerine katılmıştır. Deney grubunun öntest-sontest puanlarındaki farklılaşma Wilcoxon Uyumlu Çiftler İşaretli Sıralar Testi ile yapılmıştır. Deney ve kontrol grubunun sontest puanlarının anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için ise Mann Whitney-U testi yapılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre deney grubunun sontest meslek kararı verme yetkinlik puanı kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde artmıştır. Bulgular pozitif psikoloji temelli mesleki grup rehberliği çalışmasının ortaokul öğrencilerinin meslek kararı verme yetkinliklerini artırmada etkili olduğunu göstermektedir.

Kelimelerin kaydedilmesi, açıklanması, tarif edilmesi, anlaşılır hâle getirilmesi sözlükler vasıtasıyla yapılır. Dilde mühim bir yere sahip olan sözlüklerin meydana getirilmesi temel dil çalışmalarındandır. Sözlük biliminin mühim konularından biri, kelimelerin nasıl tarif edileceği konusudur. Tarif türleri, tarifte neyin tarif edildiği ile ilgilidir. Tarif yöntemleri ise tarifte yapılmağa çalışılan, yani tarifin maksadının gerçekleştirilebilmesi için hangi yöntemin benimseneceğini ifade eder. Bu çalışmanın maksadı; TDK Türkçe Sözlük’teki tarif problemlerini tespit edip “bir” kelimesini incelemektir. Çalışmanın maksadı doğrultusunda şu hedefler belirlenmiştir: 1. Türkçe Sözlük’teki tarif problemlerini belirlemek, 2. “Bir” kelimesini incelemek ve tarifini yapmak. Bu çalışmanın araştırma sorusu; “Türkçe Sözlük’teki tarif problemleri nelerdir; “bir” kelimesinin tarifi nasıl yapılabilir?” şeklinde belirlenmiştir. Çalışma nitel araştırma deseninde gerçekleştirilmiştir. TDK Türkçe Sözlük taranarak tespitler yapılmış, yapılan tespitler listelenmiştir. Çalışmada “bir” kelimesinin temel anlamından hareketle karşılaştırmalı bir inceleme yapılmıştır. Yapılan araştırmada “bir” kelimesinin sayıların ilki, en küçüğü gibi anlamlara geldiği görülmektedir. Gündelik kullanımda ise sıklıkla “tek”in yerine kullanılmaktadır. Birbirilerinin yerine kullanılmakla birlikte incelenen örneklerde görüldüğü üzere anlam farkları mevcuttur. “Bir” kelimesi sayıların ilkini ifade etmekle birlikte sonrasındaki sayıları da ifade etmektedir. Dolayısıyla “bir”in varlığı beraberinde çokluğu getirir. “Tek” kelimesinde ise böyle bir durum yoktur. Aksine yalnız bir varlığı ifade etmektedir. Buradan hareketle “bir” kelimesi için bir tarif teklif edilmiştir.

Recent research has demonstrated that the Harmonic Control Array (HCA) approach provides an effective control strategy for systems with periodic references or disturbances. To achieve zero steady-state error, the harmonic correction algorithm modifies the complex levels of the system input's harmonic components appropriately. This paper presents compensation of multi-harmonic periodic disturbances in time-delay systems utilizing Harmonic Control Arrays (HCA). The study evaluates the efficacy of the technique using a first-order time-delay system subject to a multi-harmonic periodic disturbance. Key performance metrics include disturbance rejection, robustness, adaptability, and implementation complexity. Simulation results demonstrate that the approach can effectively attenuate disturbances and achieves perfect steady-state reference tracking for each harmonic considered. HCA also exhibits superior robustness to parameter variations and various perturbations, as well as adaptability to changes in disturbance characteristics. The findings suggest that HCA offers significant advantages in addressing multi-harmonic periodic disturbances in time-delay systems, particularly in scenarios requiring high performance and adaptability involving a high number of harmonics.