Songkhla Rajabhat University

To assess the impact of an integrated model of care in curing hepatitis C in people who use drugs in Thailand. The C-Free Study enrolled people with current or prior drug use and their partners in a prospective cohort at community drop-in centres providing harm reduction services. Participants were screened for human immunodeficiency virus (HIV), hepatitis C virus (HCV), hepatitis B virus (HBV) and sexually transmitted infections. Eligible participants with HCV infection received a 12-week course of sofosbuvir-velpatasvir. The main impact outcome was sustained virological response, measured 12 weeks after treatment completion. Between June 2019 and April 2023, we enrolled 2871 participants in 10 sites across Thailand: 1601 (55.8%) had HCV antibodies; 1275 (44.4%) had active HCV infection; 846 (29.5%) had HIV; and 221 (7.7%) had HBV. Of 1134 participants with active HCV who started treatment with sofosbuvir-velpatasvir, 939 (82.8%) achieved a sustained virological response. Among 987 participants completing treatment, 95.1% achieved a sustained virological response. In multivariable analysis, age > 40 years (adjusted odds ratio, aOR: 1.63; 95% confidence interval, CI: 1.04-2.54) and poor treatment adherence (aOR: 0.06; 95% CI: 0.02-0.20) were associated with sustained virological response. Of 34 serious adverse events during treatment, six led to treatment discontinuation including five non-treatment-related deaths. Community-based HCV treatment of people who use drugs in Thailand, within harm reduction settings, is safe and effective. Integration of this strategy into national programmes could enhance HCV elimination in people who use drugs.

One-day trip itinerary planning has gained increasing attention in secondary cities such as Songkhla, which is renowned for its rich cultural heritage and natural attractions. However, systematic approaches to designing itineraries under strict time constraints remain limited. This study aims to evaluate the effectiveness of three routing methods for one-day itinerary planning in Songkhla City: (1) Nearest Neighbor Heuristic (NNH), (2) Saving Algorithm (SA), and (3) a mathematical optimization model solved using LINGO software. The analysis utilizes real-world data from ten prominent tourist destinations in Songkhla City. Results indicate that all three methods successfully generated two sub-routes, each constrained to a maximum duration of 360 minutes. Among them, the mathematical model yielded the most optimal solution, minimizing the total travel distance to 56.20 kilometers and total travel time to 619 minutes. The Saving Algorithm (SA) achieved near-optimal results (57.68 kilometers, 625 minutes), while the Nearest Neighbor Heuristic (NNH) method, although slightly less accurate (57.72 kilometers, 671 minutes), proved advantageous in terms of computational efficiency and implementation simplicity. These findings highlight the trade-off between optimality and computational effort, emphasizing the importance of selecting suitable methods based on problem scale and constraints. The study provides strategic insights into developing efficient and sustainable itinerary planning frameworks for tourism in emerging secondary cities.

ตำบลบ้านนา อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง มีทรัพยากรธรรมชาติและภูมินิเวศป่าเขาที่อุดมสมบูรณ์ แต่คนในชุมชนเผชิญญหาความยากจนในหลายมิติ เช่น การขาดกลไกการจัดการทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ให้เกิดมูลค่าทางเศรษฐกิจ การพึ่งพาอาชีพเกษตรกรรมเชิงเดี่ยวที่มีความเสี่ยงสูงจากราคาผลผลิตที่ผันผวนตามฤดูกาล ขาดโอกาสในการเข้าถึงทักษะอาชีพและช่องทางตลาด รวมถึงครัวเรือนจำนวนมากไม่มีกลไกรองรับความเสี่ยงทางเศรษฐกิจและสังคม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอศรีนาคาโมเดล ซึ่งเป็นรูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านกระบวนการจัดตั้งกลุ่มวิสาหกิจชุมชนศรีนาคาสู่เศรษฐกิจเกื้อกูลเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจน โดยใช้กลไกทางเศรษฐกิจเพื่อเสริมสร้างศักยภาพของชุมชน และยกระดับคุณภาพชีวิตของกลุ่มคนจนในระยะยาว ผู้เข้าร่วมโครงการคือ กลุ่มคนจนในตำบลบ้านนา ผู้เข้าร่วมกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการจำนวน 65 คน การจัดตั้งกลุ่มศรีนาคาเป็นวิสาหกิจชุมชนที่มุ่งเน้นการสร้างคุณค่าร่วมผ่านความร่วมมือของภาควิชาการ ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และภาคการสื่อสารสาธารณะ และเน้นการพัฒนาศักยภาพให้สามารถผลิตผ้าพิมพ์ลายย้อมสีธรรมชาติที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยใช้ทรัพยากรท้องถิ่นในการสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมร่วมกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ด้วยประบวนการดังนี้ 1) การสร้างพลังร่วมของกลุ่มและภาคีเครือข่าย โดยการสนทนากับผู้นำชุมชน ประชุมกลุ่มย่อย เวทีระดมความคิดเห็น เพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนปัญหา โอกาส และแนวทางการพัฒนาท้องถิ่นร่วมกัน ด้วยการอบรมเชิงปฏิบัติการและสร้างทักษะอาชีพด้านการทำผ้าบาติกย้อมสีธรรมชาติ 2) การเรียนรู้การเตรียมสีย้อมสีจากวัตถุดิบธรรมชาติในท้องถิ่น การเรียนรู้เกี่ยวกับพืชที่สามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบที่มีอยู่ในชุมชน สำหรับการย้อมสีธรรมชาติ 3) การเรียนรู้การสกัดสีจากวัตถุดิบในธรรมชาติในท้องถิ่นและสารช่วยติดสี การถ่ายทอดเทคนิคการสกัดสีจากวัตถุดิบธรรมชาติในท้องถิ่นและกระบวนการทำแม่พิมพ์กาบหมากและแม่พิมพ์ไม้ผสมโลหะ 4) การอบรมเชิงปฏิบัติการการพิมพ์ลายและออกแบบผลิตภัณฑ์ การเสริมสร้างทักษะการออกแบบลวดลายผ้าให้มีเอกลักษณ์ท้องถิ่น โดยให้ความรู้เรื่องทฤษฎีสี การเลือกคู่สี การออกแบบลาย และร่วมแสดงความคิดเห็นเพื่อค้นหาอัตลักษณ์ของผ้าศรีนาคา การทำต้นแบบแม่พิมพ์ และการทดลองใช้แม่พิมพ์จริงบนผ้า 5) การออกแบบผลิตภัณฑ์ให้เหมาะสมกับตลาด ผลิตภัณฑ์ที่ออกแบบมี 9 ประเภท ได้แก่ ผ้าบาติกย้อมสีธรรมชาติ ผ้าพันคอ ผ้าเช็ดหน้า หมวก เสื้อยืด กางเกง ชุดเดรส กระเป๋า และสมุดทำมือ 6) การพัฒนากระบวนการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยนำหลักการลด-หมุนเวียน-ใช้ซ้ำมาใช้ในการวางระบบการผลิต 7) การสร้างเครือข่ายและพัฒนาตลาด โดยเปิดโอกาสทางการตลาด ผ่านการเชื่อมโยงกับภาคีภายนอกในทุกระดับ โดยเฉพาะภาคการศึกษา ภาครัฐ ภาคเอกชน และองค์กรภาคประชาสังคม 8) การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือ โดยสร้างเครือข่ายความร่วมมืออย่างต่อเนื่อง ทั้งกับหน่วยงานภาครัฐ เช่น กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยทักษิณ รวมถึงองค์กรที่ไม่ใช่หน่วยงานของรัฐไม่แสวงหาผลกำไร และภาคธุรกิจ และ 9) การถ่ายทอดองค์ความรู้กลับสู่ชุมชน ผ่านกิจกรรมเชิงปฏิบัติการในโรงเรียน การจัดเวทีเรียนรู้ภายในหมู่บ้าน โดยให้ผู้มีประสบการณ์เป็นพี่เลี้ยงแก่สมาชิกใหม่ในกลุ่มส่งผลให้มีการจัดตั้งวิสาหกิจชุมชนศรีนาคาสู่เศรษฐกิจเกื้อกูล ซึ่งเป็นศูนย์เรียนรู้ในพื้นที่ตำบลบ้านนา รายได้สุทธิต่อเดือนเพิ่มขึ้นจาก 1,478.83 บาท เป็น 5,886.83 บาท มีผลิตภัณฑ์ผ้าพิมพ์ลายย้อมสีธรรมชาติที่สะท้อนอัตลักษณ์ชุมชน และการออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกับภูมินิเวศท้องถิ่นซึ่งเน้นกระบวนการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การเสริมสร้างศักยภาพด้านการจัดการและการตลาดจนสามารถขยายช่องทางการจัดจำหน่าย และสร้างการรับรู้แบรนด์ผ่านการเชื่อมโยงเครือข่ายระดับประเทศและนานาชาติ ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนจำเป็นต้องใช้กลไกการมีส่วนร่วมของชุมชน การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับองค์ความรู้สมัยใหม่ และการสนับสนุนจากภาคีเครือข่ายที่หลากหลาย นอกจากนี้ยังสามารถประยุกต์ใช้ศรีนาคาโมเดลเป็นโมเดลทางเลือก เพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากด้วยทุนทางธรรมชาติและวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนในพื้นที่ที่มีบริบทคล้ายคลึงกันได้

CGNLib is a Python library designed to enhance the performance of community detection in networks using the Girvan–Newman algorithm. Traditional implementations of this algorithm typically rely solely on edge betweenness centrality, limiting the potential for optimization. CGNLib overcomes this by transforming edges into nodes within an in-memory auxiliary graph, enabling the use of any node-centric centrality metric on edges, which is not typically possible. This approach allows researchers to explore a wider range of centrality measures, potentially improving community detection outcomes. Additionally, CGNLib supports community visualization and evaluation through metrics like modularity, conductance and coverage. The included CGNExp wrapper simplifies testing various centrality metrics with minimal code, making CGNLib an invaluable tool for researchers in fields such as social network analysis, biology, and other networked systems.

An n-ary semigroup is a non-empty set with an associative n-ary operation. Semi-groups and ternary semigroups are special cases of n-ary semigroups where n = 2 and n = 3,respectively. In this study, we introduce and explore the notions of almost n-ary subsemigroups and their fuzzy counterparts, termed fuzzy almost n-ary subsemigroups, within the framework of n-ary semigroups. Moreover, we demonstrate certain relationships between almost n-ary subsemigroups and fuzzy almost n-ary subsemigroups.

Ornamental fish shipped by road or rail may spend days in transit without food, leading to a reduction in somatic growth after transportation and during acclimatization. In the present study, a time-series (0, 2, 4, 6, 8, 10, and 12 days) experiment was conducted to investigate the growth recovery of male Siamese fighting fish (Betta splendens, 1.56 ± 0.02 g body weight, n = 15 per group) transported by road for two days. Biometric changes, nesting activity, skin pigmentation, digestive enzyme activity, muscle quality, and whole-body composition, were compared across all fish groups. The recovery in growth, as indicated by final body weight, increased with post-transportation time (p < 0.05), causing a significant reversal of weight loss with a proportionally stable condition factor from day 8 until the end of observation (p > 0.05). During this time period, the fish exhibited similar bubble-nest building activity to the control group that was not transported (p > 0.05). Color parameters, digestive enzyme activities, muscle quality, and whole-body composition of fish 8 days after shipping were comparable to the control fish group (p > 0.05). Our findings indicate that an 8-day recovery time is an appropriate protocol for Siamese fighting fish acclimatization following overland shipping.

Abstract. Chaiphongpachara T, Sumruayphol S, Laojun S. 2025. Seasonal influence on wing phenotypic plasticity in Mansonia indiana (Diptera: Culicidae) along the Thailand-Myanmar border. Biodiversitas 26: 2253-2260. Mansonia indiana (Diptera: Culicidae) is a vector of the nematode Brugia malayi that causes lymphatic filariasis in Southeast Asia. Thus, this study aimed to investigate the seasonal wing phenotypic plasticity of M. indiana collected along the Thailand-Myanmar border, employing landmark-based geometric morphometrics. Sampling was conducted from September 2021 to August 2022, encompassing three distinct seasons: the cool season (November-February), the hot season (March-May), and the rainy season (June-October). The Centroid Size (CS) ranged from 2.89 to 4.14 mm, with the cool season population recording the highest average CS at 3.68 mm and the rainy season population the lowest at 3.44 mm. Significant differences (p&lt;0.05) in CS were observed between the cool and rainy season populations, as well as between the cool and hot season populations. Shape analysis revealed significant differences (p&lt;0.05) across population pairs, underscoring the pronounced impact of seasonal influences on wing shape. Wireframe graphs indicated that landmarks 1, 12, and 18 exhibited high variation, suggesting a seasonal influence on wing structures. The unweighted Pair Group Method with Arithmetic Mean tree analysis, based on Mahalanobis distances, indicated that the cool-season population exhibited the most distinct shape. These findings indicate that variations in wing morphology may represent adaptive responses by mosquitoes to the varied environmental pressures of each season. Additionally, wing morphology influences flight efficiency, which is essential for effective host attacks and plays a crucial role in the transmission of filariasis to humans.

The research analyzes how corporate social responsibility (CSR) initiatives implemented by Chinese educational institutions affect teacher eco-initiatives by assessing environmental information and green passion as mediator variables under the condition of teachers' green warm glow. The research findings based on educator surveys demonstrate that CSR strengthens teacher eco-initiatives through direct and indirect pathways. Environmental information and green passion are essential intermediary forces that convert CSR initiatives into sustainable operational actions. Teachers' green warm glow acts as an emotional booster, enhancing the relationship between green passion and eco-initiatives. Educational institutions must embed CSR strategies into their plans and teach sustainability awareness through programs that develop teachers' deep feelings about environmental protection. The research adds value to CSR and sustainability knowledge in education and supplies strategic recommendations for policymakers and institutional leaders who want to boost environmental accountability in higher education.

Polystyrene (PS), a substance that constitutes a significant portion of plastic waste, has resulted in environmental pollution and adverse health effects. Biodegradation and chemical transformation of PS are limited. However, biodegradation is one alternative way to reduce plastic pollution. This research aims to select plastic-degrading bacteria and produce exopolysaccharides (EPS) from plastic waste. Among the marine plastic waste at Chala tat Beach (Songkhla, Thailand), 35 rod-shaped and Gram-positive bacteria were found. The selected strains that exhibited the highest optical density (OD) at 600nm were CHB1.5, CHD2.2, and CHC3.2. The efficiency of EPS production was tested and showed that CHB 1.5 could produce the maximum amount of EPS (13.47 ± 0.10g/L) with a significant difference. After four weeks of plastic breakdown, CHB 1.5 had the highest total count (4.03 ± 0.02 Log CFU/mL), followed by CHD2.2 and CHC3.2 (3.99 ± 0.12 and 3.96 ± 0.02 Log CFU/mL, respectively). CHB 1.5 was also examined to use PS foam as a carbon source in modified Mineral Salt Medium for EPS production, with an EPS yield of 1.36 ± 0.08g/L in week 4. The presence of amides I, polysaccharides, benzene rings, and hydroxyl groups (O-H) was detected by Fourier transform infrared spectroscopy. The Scanning Electron Microscope images confirmed the adherence of the CHB1.5 strain and EPS formation on the plastic sheet. In conclusion, the strain CHB1.5 showed promising potential for degrading PS plastic and producing EPS. Its qualities could be utilized in the future, as well as contribute to the reduction of plastic pollution in the environment in an eco-friendly way.