Causation of civil judicial decisions

Kitâb-ı Mukaddes’te zikredilen bir kıssada Hz. Dâvûd’un kendisini görerek beğendiği Bat-Şeba isimli bir kadınla evlenmek istemesi sebebiyle, asker olan kocası Hittî Uriya’yı ölmesi için ordunun en kritik yerinde görevlendirdiği rivayeti yer almaktadır. İslâmî kaynaklarda da bu konu ile ilgili İsrâiliyat menşeli bazı rivayetler pek çok farklı şekilde aktarılmıştır. Yine bazı İslâmî kaynaklarda Hz. Dâvûd’a isnad edilen bu olay Hz. Peygamber ve Hz. Zeyneb bint Cahş’ın evlilikleri ile de irtibatlandırılmaktadır. Ayrıca son dönemlerde bazı kişiler tarafından Hz. Peygamber’in de Hz. Zeyneb bint Cahş’ın eski kocası Zeyd b. Hârise’yi pek çok savaşa gönderdiği ve nihayetinde Mu’te Seriyyesi’nde öldürülmesine sebep olduğu şeklinde bir iddia dillendirilmektedir. Çalışmamızda öncelikle Hz. Dâvûd ve Hittî Uriya arasında geçtiği iddia edilen olay tüm yönleriyle ele alınacak akabinde de Hz. Peygamber ve Hz. Zeyneb bint Cahş’ın evlilikleri detaylı bir şekilde incelenecektir. Ayrıca Hz. Dâvûd’a isnad edilen olayın, Zeyd b. Hârise’nin komutan olarak görevlendirilmesi hadisesine hiçbir surette benzemediği ortaya konulacaktır.Özet: Kitâb-ı Mukaddes’te geçen bir kıssaya göre Hz. Dâvûd bir gece sarayının damında gezinirken yıkanmakta olan bir kadını görerek ondan çok etkilenir. Hz. Dâvûd bu kadının kim olduğunu araştırması için birini gönderir ve yapılan araştırma sonucunda bu kadının, Hz. Dâvûd’un komutanlarından Hittî Uriya’nın karısı Bat-Şeba olduğu ortaya çıkar. Hz. Dâvûd bu kadını getirmeleri için birilerini gönderir ve kadın kendisine getirildiği zaman onunla zina eder. Hatta bu birliktelik sebebiyle kadın hamile kalır ve bu durumu Hz. Dâvûd’a haber verir. Hz. Dâvûd bu gebelik haberini aldıktan sonra ordusu ile birlikte savaşta olan başkomutanı Yoab’a haber göndererek Hittî Uriya’yı kendisine göndermesini ister. Hz. Dâvûd, Hittî Uriya’yı sarayda birkaç gün misafir ettikten sonra onu başkomutan Yoab’a verilmek üzere bir mektupla birlikte tekrar cepheye gönderir. Hz. Dâvûd bu mektubunda başkomutan Yoab’dan Hittî Uriya’yı savaşta en tehlikeli yere göndererek öldürülmesinin sağlanmasını ister. Yoab, Hz. Dâvûd’un mektubunda belirttiği emri yerine getirerek Hittî Uriya’yı savaşın en çetin geçeceği bir bölgeye göndererek burada öldürülmesine sebep olur. Bat-Şeba’nın, kocası Hittî Uriya için yası bittikten sonra da Hz. Dâvûd onunla evlenir.İslâm inancına göre, peygamberler Allah tarafından korundukları için Kitâb-ı Mukaddes’te zikredildiği şekliyle bu olayın meydana gelmesi mümkün değildir. Çünkü kıssada Hz. Dâvûd’un zina yaptığı belirtilmektedir.Olay hakkında en net bilgiyi alabileceğimiz kaynak olan Kur’ân-ı Kerîm’de bu olay Sâd sûresi 21-25. âyetlerde aktarılmaktadır. Âyetlerde, Kitâb-ı Mukaddes ile kısmî bir benzerlik bulunmakla birlikte, ne kadından ne de o kadınla evlenmek istediği için Hz. Dâvûd’un kocasını savaşa gönderdiğinden bahsedilmektedir.Diğer İslâmî kaynaklarda konu ile ilgili İsrâiliyat menşeli bazı rivayetler pek çok farklı şekilde aktarılmaktadır. İsrâiliyat menşeli bu rivayetlere tefsir âlimlerimiz itibar etmeyerek Hz. Dâvûd’un öldürülmesi için Hittî Uriya’yı savaşa gönderdiğine dair aktarılan rivayetlerin gerçek olmadığını, böyle bir şeyin değil bir peygambere, namaz ehli bir Müslüman’a dahi yakışmayacağını ifade etmişlerdir.Yine aynı kaynaklarda olayın çözümlenmesi adına pek çok farklı ihtimal dile getirilerek Hz. Dâvûd’a isnad edilen bu olay daha makul bir zemine oturtulmaya çalışılmıştır. Bu gayretlerin bir sonucu olarak da Hz. Peygamber ile Hz. Zeyneb bint Cahş’ın evlilikleri, bu olayla çeşitli şekillerde irtibatlandırılmıştır.Zeyd b. Hârise ile Hz. Zeyneb’in evliliklerine baktığımızda kesin bir tarih vermek mümkün gözükmese de bu evliliğin Medine’ye hicretin ilk yılında Hz. Peygamber’in aracılığıyla gerçekleştiği görülmektedir. Hz. Peygamber’in, halasının kızı ile azatlı köle Zeyd’i evlendirmesi toplumda var olan hür ve mevâlî ayrımını ortadan kaldırmak amacına matuftu.Zeyd ve Hz. Zeyneb evliliğinde buraya kadar ciddi bir problem bulunmamaktadır. Ancak bu evliliğin sona ermesi noktasında kaynaklarımızda bazı rivayetler bulunmaktadır ki bu rivayetler ile Hz. Peygamber zan altında bırakılmıştır. Bu rivayetlere göre Hz. Peygamber Zeyd ile görüşmek için onun evine gitmiş ve evin dışından Zeyd’e seslenmiştir. Hz. Zeyneb de Hz. Peygamber’i kapıda bekletmemek için üzerindeki elbiseler çok da uygun olmamasına rağmen hızla kapıyı açarak Zeyd’in evde olmadığını belirtip Hz. Peygamber’i içeri davet etmiştir. Hz. Peygamber, Hz. Zeyneb’in bu halini görünce kafasını hemen çevirerek Hz. Zeyneb’i beğendiği için: “Yüce Allah’ı tenzih ederim. Kalpleri çeviren Allah’ı tenzih ederim.” sözlerini mırıldanarak söylemiştir. Bir müddet sonra Zeyd eve gelip Hz. Peygamber’in söylediği şeyleri haber alınca derhal Rasûlullah’ın yanına giderek: “Ey Allah’ın Rasûlü! Anam babam sana feda olsun. Zeyneb hoşuna gittiyse, onu senin için boşayayım.” demiştir. Hz. Peygamber ise ona eşinden ayrılmamasını tembihlemiştir. Kaynaklarımızda tespit edebildiğimiz kadarıyla buna benzer iki farklı rivayet daha bulunmaktadır.Bu rivayetler hem isnad yönüyle hem de mantıkî tutarlılık yününden pek çok problemi içinde barındırmaktadır. Rivayetlere isnad yönünden baktığımızda her üç rivayetin de mürsel olduğunu görürüz. Rivayetlerin güvenilirliğini azaltan etkenlerin ilkinin bu olduğunu söyleyebiliriz. İkinci olarak rivayetlerin tamamında zayıflıkla veya daha da ileri seviyede yalancılıkla itham edilen en az bir ravi bulunmaktadır. Dolayısıyla Hz. Peygamber hakkında ileri sürülen ciddi bir iddianın bu tarz zayıf rivayetlere dayandırılması uygun değildir. Ayrıca Hz. Peygamber’in halasının kızı olan, üstelik evli bir bayan olan Hz. Zeyneb’i görerek sanki ilk defa görüyormuş gibi beğenmesi ve onun kocasından ayrılmasını temenni etmesi kabul edilebilir bir mantıkî örgüye sahip değildir.Zeyd ile Hz. Zeyneb’in evliliğinin çabuk bitmesinde Hz. Zeyneb’in sert bir mizaca sahip olmasının büyük payı vardı. Üstelik Hz. Zeyneb bu evliliği istememesine rağmen hakkında inen âyet sebebiyle Hz. Peygamber’in emrine karşı gelememişti. Bu sebeplerden dolayı Hz. Zeyneb, kocası ile geçinemiyor, bu evlilikten duyduğu memnuniyetsizliği sürekli Zeyd’e yansıtıyordu. Zeyd de sürekli gelip Hz. Zeyneb’i Rasûlullah’a şikâyet ediyor, ancak Hz. Peygamber Zeyd’e hep aynı tavsiyede bulunarak: “Eşini yanında tut, bırakma!” buyuruyordu. Zeyd, Hz. Peygamber’in kendisini sürekli men etmesine rağmen bir gün dayanamayarak Hz. Zeyneb’i boşadı. Zeyd b. Hârise’nin Hz. Zeyneb’i boşamasından sonra el-Ahzâb sûresi 37. âyeti nâzil oldu. Böylelikle Hz. Peygamber ve Hz. Zeyneb’in evlilikleri ilahî bir irade neticesinde gerçekleşmiş oldu.Ayrıca son dönemlerde bazı kişiler tarafından Hz. Peygamber’in de Hz. Zeyneb’in eski kocası Zeyd b. Hârise’yi pek çok savaşa gönderdiği ve nihayetinde Mu’te Seriyyesi’nde öldürülmesine sebep olduğu şeklinde bir iddia dillendirilmektedir.Hz. Peygamber’in Zeyd’i komutan olarak görevlendirdiği dokuz seriyyenin tarihlerine baktığımızda ilk seriyyenin 3/624 tarihinde gerçekleştiği diğerlerinin ise 6/627 tarihi ve sonrasında gerçekleştiği görülmektedir. Dolayısıyla Zeyd’in komutan olarak görev yaptığı dokuz seriyyeden en az sekiz tanesi Hz. Peygamber ile Hz. Zeyneb’in evliliklerinden sonra gerçekleşmiştir. Dolayısıyla bu bilgiler ışığında Zeyd’in komutan olarak görevlendirilmesinin hiçbir surette Hz. Dâvûd’a isnad edilen rivayetlerdeki duruma benzemediği ortadadır.

Fukahâ-i Seb’a ve Amel-i Ehl-i Medine’nin Delil Değeri

Hz. Peygamber’in sahâbîlerinden bir tanesi Tâifli Sakîf kabilesinden Urve b. Mes‘ûd’dur. O, kabilesinin en önde gelenlerinden birisidir. O, Sakîf kabilesinin Ahlâf koluna mensuptur ve bu kolun yöneticisidir. Urve Mes‘ûd’un nesebi, Kasî’ye (Sakîf) kadar ihtilafsız bilinmektedir. Onun künyesi Ebû Ya‘fûr bir rivayate göre de Ebû Mes‘ûd’dur. Urve’nin babası da önemli bir şahsiyet-tir. O da kabilesinin reislerindendir ve Ficar savaşlarında Sakîf kabilesinin Ahlâf koluna komu-tanlık yapmıştır. Urve’nin annesi ise Mekkeli Ümeyyeoğullarından Sübey‘a bint Abdüşems’dir. Böylece Urve’nin hem Ümeyyeoğulları ile hem Hz. Peygamber ile akrabalık bağı olmaktadır. Dolayısıyla nesebi, babası ve annesi itibariyle Urve, çok önemli bir konuma sahiptir. Onun Mekke ve Kureyş ile ilgisi de bu konumunu güçlendirmektedir. Kaynaklarımızda Urve b. Mes‘ûd’un doğum tarihi veya vefat yaşı ile ilgili bir bilgi bulunamamıştır. Kabilesinin reisi olu-şuna, vefat ettikten sonra oğlunun Müslüman oluşuna bakıldığında Müslüman olduğunda orta yaşın üzerinde olması muhtemeldir. Urve b. Mes‘ûd’un evlilikleri ile ilgili bilgi de azdır. Onun Müslüman olmadan önce on eşi olduğu rivayet edilmektedir. Müslüman olduktan sonra Hz. Peygamber dört eşini seçmesini istemiştir. Onun dört eşinden bir tanesi Ebû Süfyan’ın kızıdır. Ancak onun eşlerinin isimleri ile ilgili net bilgiler yoktur. Onun erkek çocuklarının isimleri Âsım, Ebû Mürre, Muaviye, Ebû Müleyh, Davud, Hemmâm ve Hişâm; kız çocuklarının isimleri Hz. Ali ile evli olan Ümmü Saîd ve Halime’dir. Hudeybiye Antlaşması öncesinde onun elçilik görevi yaptığını görmekteyiz. Onun elçilik görevi, konumunun üstünlüğünü ortaya koymakta-dır. Ayrıca bu elçilik, barış görüşmelerinde çok etkili olmuştur. Burada Mekkeliler ile olan akrabalık bağını gündeme getirmiştir. Hz. Peygamber ile kendisinin konuşmasının faydalı olacağını söylemiştir. Mekkeliler de ona olan güvenlerini açıklamışlardır. Bu elçilik esnasında iki tarafın da savaştan uzak durması gerektiğini ifade etmiştir. Bu bağlamda Mekkelilere, Hz. Peygamber’in etrafındakilerin ona çok bağlı olduklarını; Hz. Peygamber’e ise etrafındaki insan-ların hemen dağılacağını söylemiştir. Elçiliği, onun herkes tarafından sözü dinlenilen, itibar edilen, zeki ve ikna kabiliyeti yüksek bir kişi olduğunu göstermektedir. Urve, sahâbenin Hz. Peygamber’e olan bağlılığını gözlemlemiştir. Bu bağlılığın hiçbir hükümdar ve çevresindeki-lerde olmayacağını itiraf etmiştir. Bu gözleminin, onun Müslümanlığında etkili olması muhte-meldir. Mekke’nin fethi ve ardından yaşananlar, Tâiflileri endişeye sevk etmiştir. Bu sebeple Tâifliler, Huneyn Savaşı’nda Hevâzinlilerle birlikte Müslümanlara karşı savaşmışlardır. Bu esnada Urve b. Mes‘ûd ile Gaylân b. Seleme’yi bazı savaş araç ve tekniklerini öğrenmeleri için Yemen’in Cüreş şehrine göndermişlerdi. Bu sebeple ikisi de Huneyn ve Tâif gazvelerine katıla-mamışlardı. Hz. Peygamber Tâif kuşatmasına son verip Medine’ye döndü. Bu esnada Urve ve arkadaşı da Yemen’den döndü. Rivayetlere göre Hz. Peygamber Medine’ye dönüş yolunda veya Medine’ye varınca Urve onun yanına gitti ve Müslüman oldu. Bazıları onun İslam’a giriş tarihi ile ilgili Hz. Ebû Bekir’in hac emirliği görevinin öncesi veya sonrasını söylerler. Ancak rivayet-ler incelendiğinde onun Hz. Peygamber’in Tâif muhasarasından 4-5 ay sonra, Tebük seferinden 3-4 ay önce 9/630 yılı Rebîulevvel veya Rebîulâhir (Temmuz veya Ağustos) ayında Müslüman olduğu söylenebilir. Urve’nin Müslüman olmasıyla ilgili temel kaynaklarımız “Allah, Urve’nin kalbine İslâm’ı ilham etti ve üzerinde bulunduğu hali değiştirdi. Bu hali ile Rasûlullah’ın yanına gitti ve Müslüman oldu.” der ve belirli bir sebep belirtmezler. Ancak sonraki dönemde onun Müslüman oluşuyla ilgili Necran’a ticaret için yaptığı yolculukta yaşadıkları sebep gösterilir. Bu yolculukta gizemli iki genç kız ve Necran’daki rahip son peygamberin çıktığını Urve’ye söyler. Onlar, Urve’nin ona tabi olması gerektiğini de belirtirler. Urve de dönüşte Müslüman olur. Bu rivayet hem senet hem metin itibariyle problemlidir. Urve, Müslüman olduktan sonra kavmini İslam’a davet için Hz. Peygamber’den izin istemiştir. İlk etapta Hz. Peygamber, Tâiflilerin İs-lam’a karşı kibirli karşı duruşundan dolayı bunu kabul etmek istememiş ve Urve’ye Sakîflilerin kendisini öldürebileceğini söylemiştir. Nitekim Urve, Hz. Peygamber’in izniyle şehrine gitmiş ve onları İslam’a davet etmiştir. Onlar kabul etmemişler ve kötü sözler söylemişlerdir. Ertesi sabah Urve sabah ezanı okumuş, halkı onu öldürmüştür. Hz. Peygamber tarafından Hz. İsa’ya benzetilen Urve b. Mes‘ûd es-Sekafî’nin Zuhruf suresinde ifade edilen “iki şehrin büyüğünden birisi” olduğu genel olarak kabul edilmiştir. Birkaç gün Müslüman olarak yaşayabilen ve kavmi tarafından şehit edilen Urve’den sadece iki tane zayıf rivayet nakledilmiştir.

The law focusing on life sciences and on human health is characterised by significant tensions that oppose the need for unity and certainty of the legal order, on the one hand, and pressures for the acknowledgement of different moral values and visions, on the other hand. It is also a field in which the speed of scientific development continuously requires law-makers and judges to “adapt” the legal framework to new needs and possibilities. Given this context, the paper offers an analysis of the relationship between legislation and jurisdiction organised into three main categories, in which the starting point is represented by the legislative approach. Depending on the level of “rigidity” or “flexibility” of the legislation with respect to the acknowledgement of individual moral values and to the integration of the scientific dimension at a normative level, the role of jurisdiction might significantly vary. In a scheme in which the law-maker tends to deny or refuse pluralism, the jurisdiction is called to guarantee the necessary equilibrium among the different components of the society. Differently, in the case of a “inactive” law-maker (second category), judicial interventions are fundamental in giving an answer to needs and issues arising at a scientific and social level in the absence of a specific regulation. Finally, even if the different levels of pluralisms find legislative protection, courts might open the way to new rights or new individual position that deserve protection by the legal order. The aim of the paper is to identify the main features of a sustainable model of pluralism, in which both law-makers and judges contribute together to the equal guarantee of constitutionally relevant values and in which the legal order is able to constantly keep the pace with scientific development.

Islamic teachings brought by the Prophet Muhammad SAW covers all aspects of the life embodied in the quran. There was the revelation of God that in the quran is not only applicble at the time when and where is the revelation the lower, however accurs at all ages. The verses of the quran in dakwah is able to answer the challenges of the times. Islam is the religion of dakwah for rahmatal lil ‘alamin allows believers to understand the techings contained in it bith in textual and contextual. Appeal of da’wah is contained in the quran allows his people to deliver amar ma’ruf nahy munkar indication through a variety of methods and media that can support the achievement of business objectives of teh dakwah. One method of dakwah in islam is to dakwah bit-tadwin. Enter the global times like today, a pattern of bit-tadwin propagation (dakwah through writing) good by publishing books, magazines, internet, newspaper. and writings containing the message propagation is very importand and effecttive. Im the dakwah that wear these methodsn in line with the word of the Prophet : “ actually, the religious expert’s ink is better than the blood of the syuhada”. The following description try to revisit how the relevance of the texts of Dakwah that is in the quran with a multicultural society a mid the media trend in the current global era.

The 21st century saw the rapid development of the administration of the nations of the world. With the development, it is essential to ensure that administrator entrusted with the administration of the country perform its duties in accordance with the rule of law. It must not act arbitrarily. Discretionary power if given to the administrator, it is limited. This is to guarantee that administrator in performing its duties would not infringe rights of an individual or community, especially fundamental rights. To make certain that this is achieved, an effective mechanism for the protection of rights, especially human or fundamental rights in state administration is needed. Judicial review is one of the effective mechanism to supervise and control action of the administrator. This mechanism is available in Administrative Law. Under the instrument, grounds of judicial review is made available to review action of the administrator. Currently, there are two streams of judicial review: Administrative Review and Constitutional Review. The former is a non-right based review of administrator’s power founded on the traditional common law using Wednesbury objective test or CCSU grounds not involving violation of fundamental and human right and the procedures. Meanwhile, the latter is a right-based review involving the exercise of administrative powers that violate the constitutional right of an individual or community, particularly, fundamental rights. The traditional common law, nevertheless, are inadequate in addressing review of administrative action involving violation of fundamental rights. For that reasons constitutional review as another stream in judicial review was developed. This was illustrated looking into the development in United Kingdom, India, Malaysia, South Africa and Hong Kong. With the expansion, mentioned the common law countries are capable of providing a more comprehensive and meaningful protection to an individual or community against unlawful act of the administrator that violates rights, especially human and fundamental rights. Consequently, state integrity is strengthen and be more accountable to the community. Hence, state can develop administration that is sound, and efficient in human, natural, economic and financial management. The proper enforcement of human rights will promote political and socio-economic stability, provide legal certainty and it encourages investors to invest in the country.

The Prophet's hadith has provided information about infectious epidemics and how to handle them, namely by saying prayers to avoid the plague, staying away from those who are sick like running when they find a lion in front of them, isolating and locking down areas affected by the plague, and the promise of a large reward equivalent to death martyrdom for those affected by infectious diseases. As a source of Islamic teachings, this hadith can be understood and brought to the present context, namely the Covid-19 outbreak. The integration-interconnection paradigm initiated by Amin Abdullah made it necessary to understand the hadith of infectious diseases in a humanist way and prioritize humanity. It is the obligation of Muslims to pray to avoid illness. Still, on the other hand, if infected, serious medical treatment is necessary, and those who are healthy do not approach them but must keep their distance and wear a mask. This method is more effective if those infected with the disease isolate themselves within the specified time not to infect the healthy ones. The rewards of martyrdom are for those who die, whether patients or medical personnel and those who are healthy because they also participate in jihad with their souls and assets to reduce and prevent wider disease transmission, one of which is by obeying the PSBB rules. Through Amin Abdullah's integration-interconnection paradigm, the hadith about Covid-19 is understood as a disaster or destiny and a trigger for the development of science, especially in medic and virology.Hadis Nabi telah memberikan informasi tentang wabah menular dan penanganannya, yaitu dengan memanjatkan doa agar terhindar dari wabah tersebut, menjauhi mereka yang sakit seperti lari ketika mendapati singa di depannya, melakukan isolasi dan lockdown daerah yang terkena wabah, serta janji pahala yang besar setara dengan mati syahid bagi mereka yang terkena penyakit menular. Sebagai salah satu sumber ajaran Islam, hadis tersebut tentunya dapat dipahami dan dibawa pada konteks kekinian, yaitu wabah Covid-19. Paradigma integrasi-interkoneksi yang digagas oleh Amin Abdullah meniscayakan pemahaman atas hadis penyakit menular tersebut dengan cara yang humanis dan mengedepankan kemanusiaan. Kewajiban Muslim untuk berdoa agar terhindar dari penyakit, namun di sisi lain, jika tertular maka perlu dilakukan penanganan serius secara medis, dan yang sehat tidak mendekatinya, melainkan harus menjaga jarak dan menggunakan masker. Cara ini semakin efektif jika mereka yang terinfeksi penyakit mengisolasi diri dalam waktu yang ditentukan agar tidak menularkan pada yang sehat. Pahala syahid bagi mereka yang meninggal, baik pasien atau tenaga medis, begitupun bagi mereka yang sehat karena mereka juga turut berjihad dengan jiwa dan hartanya mengurangi dan mencegah penularan penyakit yang lebih luas, salah satunya dengan mentaati aturan PSBB. Melalui paradigm integrasi-interkoneksi Amin Abdullah, hadis tentang Covid-19 tidak hanya dipahami sebagai musibah atau takdir, melainkan juga sebagai pemicu pengembangan ilmu pengetahuan khususnya di bidang kedokteran dan virology.

Endowment is one of the Islamic institutions that has existed since the time of Prophet Muhammad SAW. It serves as a catalyst for economic growth and development of the Muslims. Endowment is not only a ritual matter to Allah SWT but is also considered as an economic institution which benefits the Muslims. The management and administration of the waqf property is an important issue to be resolved in Malaysia. This article includes the discussion of the powers of a trustee of an endowment property in Malaysia. A number of legal obstacles and constraints that impeded efforts to develop waqf property in Malaysia are identified. Thus, the implementation of a waqf management must be aligned with the waqf legislation so that there is a continuity of the reward to the waqf donor through good governance and systematic procedures. The trustee who manages the waqf property is responsible to look after, preserve and develop the land that is donated in order to collect income which can be distributed to the recipient. Although the Religious Council is appointed as the sole trustee on the management of waqf in Malaysia, nevertheless, from the practical aspect, these assets are still subjected to various acts made by Parliament.

Praise be to Allaah Who gave everything He created and then guided and prayed to His Messenger Muhammad Muhammad Al-Mustapha and on his pure family the ship of salvation in the sea of rebellion and on his good companions elected as the best example of those who followed,The jurisprudents of the law and the law gave great importance to the provisions of civil rights, and the aim was to safeguard the rights of the individual and ensure his interests. What is this eligibility and what kind? . One of the important issues in this subject is the eligibility required to hold a marriage in both Islamic jurisprudence and Iraqi law and the effects of this capacity. The minor has a special need to create a special system that meets this need The system of permission in marriage, which is one of the pillars of eligibility, which takes the hand of the individual moving from the age stage can not be able to act independently to the stage of maturity and complete maturity where he takes the order himself. Thus, the transition from the first of these two phases: - The stage of discrimination, which is the origin of eligibility to the other stage is the stage of adulthood is not a single breakthrough, but is gradually qualifies the individual and guides under the auspices of a legal organization to ensure the success of this gradation. But the important question raised in What is the effect of the expiry of marital status, whether by death or divorce on the eligibility of the minor married and on the actions done by him during the marital life? Here the scholars differed and there was no solution in Iraqi law.

This research aims to analyze and criticize the independence of judges in maintaining integrity and social trust in the judicial process. This type of research is normative research. The results showed that factors that can affect the independence of judges in carrying out their duties. Judges in resolving conflicts faced by them must be able to resolve objectively based on applicable law and the concept of judge independence is a fundamental principle in the judicial system which emphasizes that judges must be able to carry out their duties independently, without pressure or influence from any party. The independence of judges is an important prerequisite in maintaining integrity, fairness and trust in the judicial process in a country. The presence of independent judges ensures that the judicial process is transparent, fair, and in accordance with the principles of democracy and the rule of law.

The emergence of new technologies offers wide-ranging opportunities for the development of the judicial system. Technological advances are completely modernizing the judicial and legal system, creating a channel for judicial reform — smart justice, an area of innovation in China’s judicial technologies. Smart justice represents a modern leap forward in human legal civilization, blending judicial system reform and information technology revolution. In the new era in China, significant changes are observed in the judicial system, including smart courts and smart procuratorates, supported by important legal norms and policies, with special attention given to fundamental improvement of the existing legal system. This reality, organized by the state, represents a form of “Chinese innovation”. Innovative development of the judicial system, combined with a deep synthesis of intelligent technologies, creates an objective basis for the application of intelligent systems in the judicial process. However, the dual nature of AI technologies means that while increasing judicial efficiency and reshaping the judicial process, intelligent systems also face the impact and challenge of traditional legal ethical concepts. Due to insufficient rational understanding of the limits of application of intelligent systems, there is a violation of their supportive role. It is necessary to strictly control the application of intelligent systems within certain limits, using technological rationality to eliminate deviations from value rationality, using value rationality to counteract the influence of technological rationality, correcting and regulating the limits of application of intelligent systems. Considering the position of instrumentalism and the auxiliary status of AI in the judicial process under the influence of rationalism as the main principle, limiting the scenarios for the application of AI in justice, establishing regulation of usage scenarios, improving the model of regulating the restriction of AI application, ultimately smoothing the tension between justice and artificial intelligence technologies, and exploring a rational path for justice.

This paper examines polygamous customary marriage in Ghana, West Africa, in the context of colonial policy and legislation, which established the current plural legal environment in which Ghanaians negotiate their marriages and the dissolution of marriages. The human rights polemic between universalist advocates of individual rights and cultural relativist advocates of communitarian rights is activated in order to assess the efficacy of applying human rights principles to provide redress in family law cases. In doing so, the global north-south contention that the human rights movement is merely Western moral imperialism is tested. The paper demonstrates the way in which the more limited protection of rights afforded to women under customary law has been strengthened by the domestication of human rights treaties in the current constitution and legislation of Ghana, and the explicit application of human rights principles by judges in the judicial process.

Criminal abuse of influence; in addition to disrupting the rule of law and governance, is one of the complex and serious problems of Afghanistan's judicial system and an obstacle to criminal justice. While the administration of criminal justice and the rule of law are considered the most important issues of governance and the judicial and legal system, this article, using a descriptive-analytical method and relying on library and documentary sources, attempts to answer this question: What deficiencies does Afghanistan's judicial-criminal policy face in dealing with criminal abuse of influence? Although this behavior is criminalized under the title of 'abuse of influence' in Afghanistan's Penal Code, findings from examining various dimensions of judicial-criminal policy in dealing with this phenomenon show that legal gaps, weak independence of the judiciary, inefficiency of oversight institutions, lack of coordination between judicial and legal institutions; non-compliance with fundamental criminal principles and sentencing standards, susceptibility of courts and judges to influence, and interference and influence by individuals throughout the judicial process are considered the most significant challenges in the judicial and legal system. The aforementioned deficiencies have led to increased corruption and public distrust in the judicial system, weakened the rule of law and judicial institutions, as well as caused the spread of judicial deviation and social disorder. Measures such as legislative reform and the development of comprehensive and clear laws regarding the crime of abuse of influence, specialized training for judges and staff of judicial and investigative institutions, implementation of measures to reduce political interference and ensure judicial independence, strengthening independent oversight institutions and increasing transparency, establishing effective mechanisms for cooperation between judicial and legal institutions to reform and strengthen judicial-criminal policy regarding criminal abuse of influence; are proposed.

本研究目的在於探討台灣、日本及英國之精神衛生法的內容有何異同及日本及英國之精神衛生法有哪些可供我國修法之參考? 研究方法採文獻研究法（Archival Research），以較宏觀的角度將台灣、日本及英國的精神衛生法從橫斷面及縱剖面進行跨國比較研究。 研究結果發現，我國精神衛生法公布施行迄今十三年，尚未修法，其中許多條文也已不符社會需求，且有2/3條文侷限於精神醫療，相較於日本精神醫療只佔1/3、英國只佔1/5條文。分析結果發現我國精神衛生法除保護精神病人權益有待加強，精神病患犯罪之治療、精神病患財產管理及保護、強制住院自動審查制度等，我國都付之闕如。 研究者經比較研究台灣、日本及英國的精神衛生法之重要條文內容、修法趨勢及經驗，對於我國修法之建議如下： 1.修正立法目的：「增進國民心理健康，預防及治療精神疾病，保障病人權益及福利，協助病人回歸社會、自立及參與社會經濟活動。」 2.修正衛生署及地方衛生局「得設」精神疾病防治審議委員會改為「應設」，並強化「精神疾病防治審議委員會」的功能。 3.增列「強制門診治療」、「強制社區治療」、「強制社區鑑定」及「緊急強制留置」之規定，提供多元強制鑑定及強制治療的方式。 4.修正「精神病患強制鑑定，除要有二名精神科專科醫師之診斷一致，也必須要有該院職員在場證明」，以維護病人權益。 5.增列「設置獨立公正之委員會，審查強制住院是否有繼續之必要」及「建立自動審查制度」，以保障病人之人身自由權。 6.修正「嚴重病人之定義」，其文字應明確化。 7.修正「家屬之定義」，應參考民法，以避免同詞異義。 8.刪除「精神衛生法第19條」，有關家屬或保護人需負連帶賠償責任之相關規定。 9.增列「精神病患家屬之權利」，家屬並非只有義務，而沒有權利。 10.增列「精神病患約束及隔離之處理標準及作業程序」，包括：診斷、執行原因、方式、時間、次數、用藥、精神症狀及專業人員應視察之次數等，並都應詳實記載於病歷，以保障精神病患人身自由，不致遭受不當的人權侵害。 11.增列「精神病患強制鑑定、強制住院或精神病犯強制住院，病人、家屬或保護人有申請出院的權利」，以保障精神病患人權。 12.增列「司法對精神病人犯罪治療之相關規定」，以保護病人人權及落實治療重於監禁。 13.增列「精神病人財產管理及保護之相關規定」，以保護病人財產權。 14.增列「精神衛生、社會福利及職訓就業等相關規定之整合」，以精神病人為中心，提供整體及連續之社區復健服務，協助精神病人早日回歸社會。 15.增列「每五年定期檢討修法」。 我國精神衛生法修法，除參考日本及英國等先進國家之修法經驗及趨勢，也應參考世界衛生組織宣言及加強精神病人人權保護，落實精神醫療、社區復健、心理衛生保健三者並重。同時，精神衛生法修法仍應以尊重精神病人及保護病人權益為目的。而面臨修法之際，必須改變的是：修法腳步應加快、修法之目的、方向及架構應更明確、確保不同的團體都有公平參與修法的機會、要有足夠的相關研究作為修法參考之基礎及發展多元方案配套措施。

This work analyses the limits that the principle of State liability for damages suffered by individuals because of breach of EU law poses to the procedural autonomy of the Member States of the EU. The introductory part of this work is dedicated to the general character of the limitations EU law poses to the State’s competence in procedural matters. The first part of the research, instead, focuses on the specific limits that european law poses on the rules of procedure related to the legal regime of the right to compensation and its operating conditions; in particular, this first part explores respectively the “substantive” and “procedural” limits that EU law poses to the State’s autonomy to regulate actions for damages for breaches of EU law. The substantial limits concern the conditions of eligibility of liability and the constitutive conditions of the right to compensation; the procedural limits to the action for damages refer to the concrete organization and characteristics of the judicial action. The second part of the research is devoted to rules of procedure governing the relations between judicial remedies explicitly aimed at protecting the right to reparation and other remedies that may be relevant, both europeans and nationals. The first chapter of the second part of this work focuses on the rules governing the relations between the action for damages brought up at the national level and the remedies provided by european Treaties; finally, I explore the relations between the action for damages brought up at the national level and other remedies present in the same national juridical order. I reconstruct all the limits to the procedural autonomy of Member States concerning the right to compensation; consequently, I verify that those limits represent part of the system of internal procedures, able to guarantee the respect of european law.