Współczesna rzeczywistość, charakteryzująca się dynamicznymi zmianami i szybkim rozwojem technologii, wymaga redefinicji procesów dydaktycznych w szkolnictwie wyższym, szczególnie w obszarze nauk społecznych. Tradycyjne metody nauczania, oparte głównie na pasywnej recepcji wiedzy, okazują się niewystarczające wobec oczekiwań studentów i wymagań rynku pracy. Wdrożenie Polskiej Ramy Kwalifikacji (PRK) zainicjowało fundamentalną zmianę roli nauczyciela akademickiego, który z wyłącznego źródła wiedzy ewoluował w kierunku facylitatora i inspiratora samodzielnego uczenia się studentów. W artykule przeanalizowano rolę aktywizujących metod dydaktycznych w zwiększaniu efektywności kształcenia, rozwijaniu kompetencji praktycznych studentów oraz ich zaangażowania w proces uczenia się. Szczególną uwagę poświęcono specyfice zastosowania tych metod podczas zajęć z przedmiotów „nauka o państwie” i „współczesne systemy polityczne”, w kontekście rozwijania aktywności poznawczej studentów i przygotowywania ich do efektywnego funkcjonowania w dynamicznie zmieniającym się świecie. Zastosowana metodologia badań oparta była na krytycznej analizie literatury przedmiotu, obejmującej publikacje z zakresu dydaktyki akademickiej, pedagogiki i nauk społecznych. Zestawiono i omówiono wyniki dotychczasowych badań oraz obserwacji dotyczących skuteczności różnych strategii nauczania. Wieloletnie doświadczenia autorki w prowadzeniu zajęć z analizowanych przedmiotów dostarczyły praktycznego kontekstu dla prezentowanych rozważań. Wnioski wskazują, że systematyczne stosowanie aktywizujących metod dydaktycznych w nauczaniu nauk społecznych znacząco podnosi efektywność kształcenia. Metody te nie tylko sprzyjają rozwijaniu kompetencji praktycznych studentów, lecz także zwiększają ich zaangażowanie w proces uczenia się. W odniesieniu do przedmiotów „nauka o państwie” i „współczesne systemy polityczne”, analiza potwierdziła, że nowoczesne podejścia dydaktyczne odgrywają kluczową rolę w stymulowaniu aktywności poznawczej studentów i przygotowywaniu ich do wyzwań współczesnego świata.

This study examined the effectiveness of Administrative Boards (ABs) in the management of Contributory Pension Scheme policy on public service retirees’ welfare in selected states of Southwest Nigeria. Primary data were generated for the study from the population of all Administrative Boards in three selected states – Osun, Ondo, and Ogun – in Southwest Nigeria totaling thirty-six (36), with the aid of a structured questionnaire and an interview schedule, while the analysis was carried out descriptively. The study contributes to the idea that only the careful and effective implementation of the Contributory Pension Scheme will address the pitfalls of non-compliance by organisations referred to as employers of labour, including the failure to remit monthly pension contributions, delays in the submission of retirees’ files, withholding of pension funds by some authorities, and the failure to give the ABs the freedom to operate – issues presently noticed during the course of this study.

Summary:The process of state succession, according to the rules of classical international law and the dominant theory of universal succession taken from Roman law, is inconsistent due to the sources of international law that regulate it. To standardize the practice of dealing with predecessor states and successor states in cases of succession, two international conventions were adopted: the Convention on the Succession of States concerning international treaties in 1978 and the Convention on the Succession of States concerning state property, archives, and debts in 1983. Although the former convention entered into force in 1996, the latter one never did. However, both conventions attempted to standardize the way succession cases are handled following international law. In the case of the former Socialist Federal Republic of Yugoslavia (SFRY), the process of succession following unconstitutional secession became highly politicized, particularly after the fall of the Berlin Wall in 1989. The instrumentalization of international public law for political purposes in this case is still relevant today, as it highlights the politicization of international relations and legal norms. The Succession Agreement signed in 2001 was a positive step towards fairly dividing the assets and liabilities of the SFRY among the successor states. However, even 23 years after its signing, this process has not been completed. Furthermore, there have been violations of basic human rights by Croatia and Slovenia regarding the succession of acquired rights of former citizens of the SFRY, despite these countries now having the status of EU members. The conclusion suggests the necessity of further cooperation and solving key issues to achieve stability and prosperity in the region.

Spotykamy się z różnymi postawami – od: „jestem skazany na współpracę ”, po – „nie potrzebuję internetu, nowych technologii i AI do popularyzacji nauki”. Niemniej, niezależnie od indywidualnych ocen, rośnie znaczenie cyfrowych form upowszechniania wyników badań i dzielenia się wiedzą. Czy w dziedzinie nauk społecznych jest to trend prowadzący od fakultatywności do obligatoryjności wykorzystania nowych technologii w pracy badawczej? W artykule przedstawiono wyniki badań przyczynkowych nad wykorzystaniem nowych technologii, internetu i AI w popularyzacji, upowszechnianiu czy komercjalizacji badań społecznych. Omówiono ich wykorzystanie na przykładzie konkretnych cyfrowych rozwiązań. Zwrócono także uwagę na źródła zdobywania wiedzy o innowacyjności w popularyzacji nauki.

The endemic nature of insecurity in Africa stands out as one which is disastrous, thereby making African a shadow of itself. This study examines defense security and sustainable development in emerging democracies of Sub-Saharan Africa. Methodologically, Crosssectional descriptive survey design was adopted in the study, while primary and secondary sources of data were relied upon, interview and focus group discussion (FGD) were used as primary instruments of data collections. The social contract theory is adopted as the framework of analysis. Finding of this study revealed that bad governance has perpetuated class antagonism which breeds dissatisfaction amongst people in a bid to seek equality and justice in the distribution of power and economic resources. This process conceives conflict and the result for which many take to demand for rights which are unmet, hence unleashed terror to secure inalienable rights, access to power and economy. An analysis on Sustainable Development in this study, does reveal that denial and lack of access and opportunities are fundamental premises under which devastations of an economy can ensue and hence the entrenchment of the reign of terror. This process, as applicable in Africa, did also permeate the preponderance of reserved armies of unemployed under the guise of mendicant friars that further heightened the predominance of the terrorist regime in Africa amidst destruction of lives and economy. A way out of this is to create mechanism to open up more equitable access to power and economic opportunities which could lead to full capacity utilization of people’s potentials and subsequently empower them with incomes and improved living conditions. This requires both commitment and diplomacy of the government and to undertake under the banner of collective responsibility and good governance.

The conflict in Jammu & Kashmir has become a critical issue not only for India-Pakistan relations but for the whole of South Asia. After careful analysis, the origin of the conflict has been identified by scholars as a failure in demarcating a practical border between India and Pakistan by the British colonial rulers. The consequence was that after gaining independence, both countries went to war three times over Kashmir. In addition, numerous breakouts of hostilities were reported along the line of control between India and Pakistan in the Kashmir region. The United Nations Organization made several attempts to arrive at a permanent solution for the Kashmir issue. In addition, several bilateral meetings were held by India and Pakistan to work out a solution to bring about long-lasting peace in Kashmir. However, all the initiatives failed, and hostilities are still going on. The situation has further deteriorated after several incidents of cross-border terrorism that had its roots in Kashmir politics. Today the Kashmir issue has become a key threat to South Asian security after the changes that have taken place in global politics as well as regional politics. The aim of this paper is to study the conflict in Kashmir to find a way to build peace in the new global context. This paper is based entirely on secondary data and uses the descriptive analysis method. Indian government policy on Jammu & Kashmir has been influenced by past events in Kashmir, while Pakistan is looking for alternative strategies to build peace in Kashmir. The impact of this conflict on the South Asian region will mostly depend on the Indian Government’s determination to keep Kashmir under its control while it is continually challenged by the Pakistani regime, which also has claims on this territory.

Regardless of the reasons for making begging a vocation, the beggars were noted as constituting a significant population in most cities of Nigeria. They are consistently becoming an interesting phenomenon in every academic discourse. This study, as a modest complement to existing academic efforts, examined the development and public health implications of street begging. It is qualitative in nature, hence the adoption of in-depth and key informant interviews as well as non-participant observation data collection approach. It covered six purposively selected areas with appreciable numbers of beggars in Abuja Federal Capital Territory (FCT). The investigated population from these settlements comprised 30 beggars, 16 staff of Ministries of Women Affairs and Social Development, Ministry of Health, 2 journalists, and 7 residents of the areas where beggars’ joints were located. The data collected was treated with content analysis. The results showed that some of the beggars have been in the act for more than 3 decades. They viewed begging as a legitimate occupation rather than a nuisance to the society. Relative deprivation led some people to adopt street begging as a means of making a livelihood. Recurring business failure influenced the incursion into begging as a means of survival. The development and public health implications of street begging come in the form of environmental nuisance and health hazards, poor image of human development index in the country to the outsiders. With incessant increase in their population, consistent reduction of the percentage of productive forces becomes the order of the day. This consequently implies a breakdown in social welfare system and vulnerable socio-environmental system where unsustainability thrives.

Estonia jest jednym z piętnastu państw powstałych na skutek rozpadu Związku Radzieckiego. Przeprowadziła na tyle skuteczne reformy, że obecnie jest wysoko rozwiniętą pod względem gospodarczym i społecznym zachodnią demokracją. Obecnie Estonia znajduje się w czołówce państw postradzieckich i byłych satelickich pod względem wolności od korupcji, demokratyzacji, poziomu edukacji czy budowania społeczeństwa cyfrowego. Głównym celem artykułu była odpowiedź na pytanie dotyczące społecznych, politycznych i ekonomicznych efektów reform przeprowadzonych w Estonii po uniezależnieniu się tego państwa od Związku Radzieckiego (ZSRR). Poprzez porównanie odpowiednich wskaźników implikacje tych reform zostały przedstawione na tle innych byłych republik radzieckich i państw Europy Środkowo-Wschodniej. W artykule przedstawiono również historyczne determinanty prozachodniej orientacji Estonii i jej mieszkańców. Bez społecznego poparcia dla integracji z Europą Zachodnią przeprowadzenie udanej transformacji byłoby niemożliwe. Spośród czynników historycznych największy wpływ na sposób i jakość przeprowadzonych w Estonii reform miało wielosetletnie oddziaływanie zachodnioeuropejskiej, szczególnie niemieckiej, kultury i gospodarki. Wyniki badań pokazują, że Estonia jest najmniej dotkniętym korupcją i najbardziej demokratycznym państwem obszaru poradzieckiego. Natomiast pod względem jakości kształcenia państwo to zajmuje pierwsze miejsce nie tylko w grupie państw postradzieckich, ale w całej Europie. Pod względem budowania społeczeństwa informacyjnego i e-państwa Estonia jest światowym liderem przedstawianym jako przykład dla innych państw.

Having declared independence in 1991, after the dissolution of the Soviet Union, Ukraine gained strategic importance in terms of its geographical location. It is regarded a “buffer zone” for both the European Union (EU) and Russia. There is a division within the country into the pro-Western and pro-Russian options. Ukraine’s aspiration for the UE membership has faced Russia’s objection since time immemorial. In the past, Ukraine preferred to pursue a balance policy between Russia and the EU. Ukraine’s attempt to approach the West with the Orange Revolution, its inclusion in the European Neighbourhood Policy, its participation in the Eastern Partnership program were perceived as a threat by Russia. The Ukrainian crisis, in particular, brought these two countries face to face. This crisis also deeply affected both the EU’s energy policy and its relations with Russia. After all the developments that followed, the issue of Ukraine’s membership in the EU remains uncertain.