W ostatnich latach media społecznościowe stały się jednym z kluczowych kanałów komunikacji marketingowej, a ich rola w budowaniu wizerunku marek oraz relacji z odbiorcami systematycznie rośnie. Wraz z dynamicznym rozwojem narzędzi internetowych oraz w kontekście zmian w zachowaniach konsumenckich, konieczne stało się opracowywanie indywidualnych strategii dopasowanych do specyfiki określonych branż oraz oczekiwań wąsko zdefiniowanych grup docelowych. Szczególnego znaczenia nabiera to w przypadku firm świadczących specjalistyczne usługi techniczne, takie jak alpinizm przemysłowy, gdzie komunikacja wymaga połączenia wiedzy eksperckiej z odpowiednią formą przekazu. Celem prezentowanego artykułu jest analiza wybranych działań z zakresu social media marketingu (SMM) podejmowanych przez przedsiębiorstwa z branży prac wysokościowych w serwisie Facebook. Postawiono następujące pytanie badawcze: jakie sposoby komunikacji w mediach społecznościowych stosowały firmy z branży alpinizmu przemysłowego w 2024 roku? Aby na nie odpowiedzieć, skorzystano z metody analizy i krytyki piśmiennictwa, analizy zawartości mediów oraz studium przypadku. Przeprowadzone badania pozwoliły ocenić stopień zaawansowania przyjętych strategii, w tym określić skuteczność interakcji z odbiorcami oraz poziom zgodności działań z aktualnymi trendami w obszarze promocji online.

Artykuł przedstawia cele osiągnięte w ramach projektu „Dziedzictwo kulturowe rękopisów 1791–1918 w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego” oraz zbiór XIX-wiecznych rękopisów z Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego, które były przedmiotem projektu. Zbiór zawierał rękopisy zróżnicowane pod względem formy, gatunku, języka (teksty w języku polskim, rosyjskim, francuskim, łacińskim), stylu i tematyki. Rękopisy z XIX wieku i z terenów przygranicznych utrwalają pamięć o ważnych wydarzeniach w historii Polski (Konstytucja 3 maja, Powstania Listopadowe i Styczniowe, represje po powstaniach, Wielka Emigracja, Wiosna Narodów, I wojna światowa). Są świadectwem życia codziennego, obyczajów i nastrojów społecznych, a także dokumentują działalność władz, urzędów i organizacji. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, jakie znaczenie miały działania podjęte w ramach projektu dla skutecznej i trwałej ochrony zbiorów, ich popularyzacji oraz dla Biblioteki jako instytucji gromadzącej różnego rodzaju zbiory, w tym XIX-wieczne źródła rękopiśmienne.

Wzrost roli influencerów w mediach społecznościowych i ich wpływu na opinię publiczną doprowadził do wykształcenia się fake influencingu – poważnego problemu, wartego scharakteryzowania. Celem artykułu jest zaprezentowanie mechanizmów i technik wykorzystywanych w działalności fake influencerów; teoretyczne rozważania poparte są analizą przypadku Natalii Janoszek, oskarżonej o takie właśnie działania. W artykule udzielono odpowiedzi na następujące pytania badawcze: jakie mechanizmy i techniki są wykorzystywane przez fałszywych influencerów do budowania wizerunku w mediach społecznościowych? Na czym polega zjawisko influencingu i fake influencingu? Jakie mechanizmy i techniki są wykorzystywane przez fake influencerów? Które z tych mechanizmów i technik wykorzystała Natalia Janoszek? W celu udzielenia odpowiedzi, wykorzystano metodę analizy i krytyki piśmiennictwa, metodę indywidualnych przypadków oraz analizę materiałów internetowych.

Celem artykułu jest przedstawienie różnych sposobów zarządzania informacją w wybranych krakowskich bibliotekach akademickich. Do badania wyłoniono cztery z książnic naukowych w Krakowie, tj. Bibliotekę Jagiellońską, Bibliotekę Główną AGH, Bibliotekę Główną Uniwersytetu Pedagogicznego oraz Bibliotekę Politechniki Krakowskiej. W artykule zostały porównane i poddane analizie usługi oferowane przez biblioteki dla różnych grup użytkowników. Omówione zostały przede wszystkim usługi świadczone przez jednostki odpowiedzialne za udzielanie informacji naukowej. Wśród nich znalazły się między innymi: kwerendy, analizy bibliometryczne, szkolenia grupowe, a także spersonalizowane kursy. W artykule zostały przedstawione także rozwiązania, jakimi dysponują wyłonione na potrzeby badania instytucje, których zamierzeniem jest podnoszenie kompetencji informacyjnych użytkowników dzisiejszych bibliotek.

Tekst przybliża zjawisko tzw. fanzinów mangowych, czyli niezależnych, wydawanych własnym sumptem czasopism poświęconych zagadnieniu popkultury japońskiej, tworzonych przez osoby zafascynowane tym tematem i skierowanych do ludzi podzielających to zainteresowanie. Autor artykułu skupia się na omówieniu najstarszych polskich magazynów tego typu, wprowadzonych do obiegu wewnątrz subkulturowego w latach 1995–1997 i prezentuje ich charakterystyki bibliologiczno-historyczne. W pracy omówiono aż dziesięć polskich fanzinów mangowych, w tym krakowski fanzin „Kawaii”, czyli najstarsze rodzime czasopismo tego typu.

W sprawozdaniu przedstawiono działania bibliotekarzy Książnicy Pedagogicznej w zakresie wspomagania szkół, w tym edukacji czytelniczej za pomocą teatru Kamishibai. Opisano możliwości jego wykorzystania podczas zajęć i akcji bibliotecznych, projektów edukacyjnych oraz lokalnych imprez. Przedstawiono konkretne przykłady opowiadań i sposoby ich prezentacji na zajęciach. Omówiono możliwości wypożyczania Kamishibai, różnych opowiadań oraz tematycznej literatury przez zainteresowanych nauczycieli – czytelników biblioteki.

Niniejszy artykuł otwiera planowany cykl publikacji na temat współczesnego rynku prasy motoryzacyjnej w Polsce. W tym inicjującym opracowaniu, skupiono się na analizie popularnego miesięcznika o ogólnomotoryzacyjnym charakterze, „Auto Motor i Sport”. Zasadniczym celem pracy było scharakteryzowanie oraz próba klasyfikacji wymienionego periodyku. Postawiono następujące pytania badawcze: czy i w jaki sposób analizowany periodyk realizuje funkcje przypisane tego rodzaju prasie? jak zaprojektowana jest jego makieta? jakie treści publikowane są na jego łamach i tym samym, co wyróżnia zawartość tego tytułu na tle innych? W jaki sposób przedstawiano testy samochodów na łamach wybranego periodyku? jakiego rodzaju i jakie marki pojazdów testowano? do jakiej z proponowanych grup zaklasyfikować można analizowany periodyk? Aby odpowiedzieć na tak postawione pytania, w badaniach skorzystano przede wszystkim z metody analizy zawartości prasy, ale także z metody analizy i krytyki piśmiennictwa, metody historycznej oraz statystycznej. Podstawą analizy było 36 numerów wydanych w latach 2018–2020 (po 12 numerów na rok).