- Research Article
- 10.24326/as.2025.5576
Otrzymywanie i charakterystyka mieszańców Aegilops triuncialis L. × Triticum aestivum L.
- Dec 31, 2025
- Agronomy Science
- Roman Prażak
W warunkach polowych wykonano krzyżowania między Aegilops triuncialis L. (2n = 4x = 28, genomy UUCC) a odmianami pszenicy zwyczajnej Triticum aestivum L. (2n = 6x = 42, genomy AABBDD) Begra, Monopol, Nawra i Zyta. Celem krzyżowań było poszerzenie zmienności genetycznej pszenicy zwyczajnej. Zdolność do krzyżowania badanych genotypów w warunkach polowych wahała się od 7,14% (Ae. triuncialis × Zyta) do 13,33% (Ae. triuncialis × Monopol). Ziarniaki mieszańcowe zawiązały się jedynie w przypadku, gdy formą mateczną był Ae. triuncialis. Z uzyskanych 22 mieszańcowych ziarniaków F1 w warunkach in vitro wyizolowano 19 zarodków i wyłożono je na pożywkę MS z dodatkiem 10 mg·dm–3 IAA (kwas b-indolilo-3-octowy) i 0,04 mg·dm–3 kinetyny. Z zarodków F1 w in vitro rozwinęło się 15 siewek. Po 4 tygodniach uzyskane siewki mieszańców przesadzono do doniczek i umieszczono w fitotronie, a następnie w połowie września wysadzono na polu doświadczalnym obok komponentów rodzicielskich. Oceny liczby chromosomów mieszańców dokonano na preparatach rozmazowych komórek merystematycznych wierzchołków korzeni siewek. W czasie sezonu wegetacyjnego z pochew liściowych roślin mieszańcowych pobrano niedojrzałe kłosy do analizy mejozy. Analiza cytologiczna wykazała nieprawidłowości w procesie mikrosporogenezy mieszańców, co wpłynęło na wykształcenie się nieżywotnego pyłku. Część kłosów mieszańców F1 wykastrowano i zapylono wstecznie pyłkiem pszenicy. Mieszańce F1 rozmnażano również in vitro, wykładając na pożywkę MS z dodatkiem 2 mg·dm–3 2,4-D (kwas 2,4-dichlorofenoksyoctowy) po 100 fragmentów niedojrzałych kwiatostanów w każdej kombinacji krzyżówkowej. Z kalusa wytworzonego przez eksplantaty zregenerowało 5 roślin R1 w kombinacji Ae. triuncialis L. × T. aestivum L. Zyta. W fazie dojrzałości pełnej na roślinach mieszańcowych F1 i R1 dokonano pomiarów cech biometrycznych, takich jak krzewienie ogólne, długość pędu głównego, średnica drugiego od dołu międzywęźla, długość osadki kłosowej kłosa głównego, zbitość kłosa głównego i płodność kłosa głównego. Mieszańce charakteryzowały się pośrednim w stosunku do form rodzicielskich krzewieniem (15,0–41,0 źdźbeł), średnicą drugiego od dołu międzywęźla (2,1–2,9 mm), zbitością kłosa głównego (14,6–17,5 kłosków na 1 dm osadki kłosa), krótszymi źdźbłami (43,0–48,3 cm) i osadkami kłosowymi (0,55–0,68 dm) oraz sterylnymi kłosami.
Read more