Demokrasinin güçlenmesi sürecine katkı sağlayan önemli aktörlerden biri de sivil toplumdur. Dünyadaki örnekler demokrasinin güçlenmesi sürecinin iç dinamikler ile sürdürülürken dış dinamiklerin etkisi ile de pekiştirilebildiğini göstermektedir. Bu çalışmada üye ve aday ülkelerdeki sivil toplum ile demokrasinin güçlenmesi süreçlerine bir dış aktör olarak katkı sağlayan Avrupa Birliği örneği incelenmektedir. Çalışmada sivil toplumun demokrasinin güçlenmesine katkısını incelemek üzere demokratikleşme literatürü temel alınarak dört kriter belirlenmiştir: Örgüt içi demokrasi ve demokratik değerleri koruma, kamu bilincini arttırma, devlet ve toplum arasında arabulucu rol oynama ve son olarak dışlanmış grupların haklarını koruma. Bu dört kriter çerçevesinde Avrupa Birliği’nin üye ve aday ülkelerdeki demokrasinin güçlenmesi süreçlerine sivil toplum aracılığıyla ne gibi katkılar sağladığı araştırılmakta ve Birlik’in hangi konuları neden ihmal ettiği tartışılmaktadır

Despite growing interest in the concept of smart power, scholarly works on the substance and definition of this concept are always limited. In this paper, the EU’s exercise of smart power will be analyzed through the EU’s comprehensive approach in crisis management, using the EUFOR Althea operation as a case study. The objective of this paper is to demonstrate the EU’s smart power potential and contribute to a better understanding of the concept of smart power which is still in the nascent state

Avrupa Birligi Adalet Divaninin, Avrupa Birligi “AB” ile Singapur arasindaki Serbest Ticaret Anlasmasi hakkindaki 2/15 sayili Gorusu, AB’nin yeni nesil ticaret anlasmalarina iliskin yetkisini ve bu anlasmalarin akdedilme usulunu belirlemesi sebebiyle onemlidir. Bu calisma Gorusun, Birligin uluslararasi anlasma akdetme yetkisine, benzer anlasmalarin akdedilme surecine ve Turkiye ile AB arasindaki Gumruk Birliginin guncellenmesine etkilerini incelemektedir. Goruste tanimlanan genis munhasir yetkinin, benzer uluslararasi anlasmalarin sadece AB tarafindan onaylanabilmesini mumkun kilarak AB’nin dis yetkisini hukuken guclendirdigi; fakat yatirimlara iliskin AB yetkisi ile ilgili yeni belirsizlikleri dogurdugu sonucuna varilmistir. Gumruk Birligi acisindan ise guncelleme calismalari kapsamindaki konularin AB’nin munhasir yetkisi kapsaminda sayilmasi bu alanlarda hukuki belirlilik saglamasi nedeniyle olumlu bir gelisme olarak degerlendirilmistir

Bu makale nitelikli işgücünü çekme savaşında Avrupa'nın başarılı olup olmadığını incelemektedir. Makalenin ilk bölümü nitelikli işgücü savaşını etkileyen yapısal faktörler yanında birlik üyesi ülkelerin ve AB'nin göç politikalarınıinceleyerek AB'nin nitelikli göçmen çekmede yaşadığı sıkıntıların nedenlerini incelerken, ikinci bölüm ise AB'nin nitelikli göçmen çekebilmek için uygulamaya koyduğu 'Bilimsel Vize' ve "Mavi Kart' gibi uygulamaları incelemektedir. Son kısımda ise, Avrupa'nın ana rakipleri olan ABD, Avustralya, Kanada gibi ülkelerle nasıl başa çıktığı sorusuna cevap aranmaktadır. Makalenin temel tartışma konusu AB'nin nitelikli işgücü çekmedeki becerisi olacaktır.

Türk Parlamentosu 2012 yılında Ombudsmanlık Kurumu kurulmasına dair bir Kanun kabul etmiştir. Mart 2013’te Türkiye-Avrupa Birliği entegrasyonu sürecinin bir parçası olarak Türk Ombudsmanlık Kurumu OK Ankara’da faaliyete başlamıştır. OK kamu idarelerinin işlemlerine karşı yapılacak başvuruları incelemekle görevlendirilmiştir. Bu kurumun kurulması, AB ile yapılan müzakerelerde Katılım Ortaklığı’nın gereklerinden birisinin yerine getirilmesi açısından önemli ve kritik bir adım olmuştur. Bu makale, Türk ombudsmanlık modelinin analizini etmektedir. Makalede, Kurumun normatif olarak hukuki yetkileri ile zayıf ve güçlü yanları ile reform ihtiyacı analiz edilmektedir. Makalede, Kurum Başdenetçisi ile Denetçilerin seçilmesi, kurumun kurulması süreci ve bu bağlamda Kurum mevzuatının yasal çerçevesi, yapısal özellikleri, temel nitelikleri ve mevzuatın kapsamı ile yapılacak inceleme sonucunda tanınan yasal çareler de izah edilmektedir

Welfare regime is composed of social and economic policies that are adopted to protect and promote the economic and social well-being of its citizens. While neoliberal principles extend through globalization, welfare regimes have been suffering from these spreading principles focusing on individual empowerment and equality of opportunity rather than collective security and shared welfare. This perception has widened the inequalities in the society between empowered and weakened individuals and the urgent need to call back the ‘social justice’ becomes sino qua non. This is the base of how the concept of social inclusion and social risk management policies has emerged. This article analyzes ways of the reflection of this basis from EU to Turkey and its possible benefits/costs and advantages/disadvantages for Turkish social policy development. The policy approach suggested by Graziano that evaluates policies with four key dimensions: “objectives, principles, procedures and instruments is applied to the analysis of EU and Turkish social inclusion policy implementations”.1

Savunma ve güvenlik alımları son yıllarda Avrupa Birliğinin AB gündeminde önemli bir yer tutmaktadır. AB’de savunma alımlarının önemli bir ekonomik rolü bulunmakta ve üye devletlerin savunma harcamaları yaklaşık olarak AB gayri safi milli hâsılasının yaklaşık yüzde ikisini teşkil etmektedir. Bu makalenin amacı, AB’de savunma ve güvenlik alımlarıyla ilgili yasal kuralların tartışılmasına imkân sağlamaktır. Üye ülkelerin 2009/81/AT sayılı savunma ve güvenlik alımlarıyla ilgili yönergeyi ulusal hukuka aktarmaları ve uygulamaları gerekmektedir. Bu nedenle bu makalenin önemli bir kısmı bu yeni yönergenin bir analizini teşkil etmektedir. Makalenin geri kalan diğer kısmı da AB savunma alımlarıyla ilgili tarihsel gelişmelerin bir özeti ve AB’nin İşleyişine Dair Antlaşmanın 346. maddesi bağlamında ‘üye devletlerin güvenlikle ilgili hayati çıkarları’ muafiyet uygulamasından oluşmaktadır

Makalenin başlığından da görüleceği gibi bu araştırmanın amacı, Türkiye-AB ilişkilerinde gözlemlenen son gelişmeleri değerlendirmektir. Ortaklığın tarihçesi ile başlayan bu kısa değerlendirmede önce, ilişkilerde sorunlara neden olan ve Türkiye’de çeşitli kesimler arasında şiddetli tartışmaları beraberinde getiren Ortaklık koşulları anlatılacaktır. Bunu takiben, uzun yıllar devam eden şiddetli Ortaklık tartışmalarını kısa sürede bir AB uzlaşısına dönüştüren ilk dönüm noktası konumundaki Helsinki kararları değerlendirilecektir. Türkiye’deki reformlarla birlikte AB’ye üyelik müzakerelerinin başlatılması Türkiye-AB arasındaki yakınlaşmanın en önemli sonuçlarıdır. O halde, AB Komisyonu’nun uzun zamandır Türkiye’deki reformların yavaşladığını dile getirdiği kaygılar ve 2010 yılı ortalarından bu yana fiilen durmuş olan katılım müzakereleri Türkiye-AB ilişkileri açısından ne anlama geliyor? Araştırmada, Türkiye’nin yeni AB politikaları anlatılacak ve bunun Topluluk ile ilişkileri canlı tutmada ne kadar etkili olabileceği tartışılacaktır

Yabancilarin hukuki durumu ve goc konularini Avrupa Birligi Muktesebatina uygun ve sistematik bir duzenlemeye kavusturmayi amaclayan Yabancilar ve Uluslararasi Koruma Kanunu Tasarisi, TBMM’ne sunulmustur. Bu calismanin amaci, Tasarinin sinir disi etmeye iliskin hukumlerini, esas ve usul acisindan, baslica Avrupa Birligi Direktifleri ve Avrupa Birligi Temel Haklar Şarti isiginda tahlil etmektir. Bu baglamda, ilk olarak, Tasarida ve Avrupa Birligi hukukunda sinir disi etme nedenleri ve bu isleme iliskin iceriksel kisitlamalar karsilastirmali olarak ele alinacaktir. Ikinci olarak, Tasarinin ve Avrupa Birliginin sinir disi etme isleminin cereyani ve ilgililerin yararlanabilecegi usuli guvencelere dair duzenlemeleri tartisilacaktir. Sonuc kisminda, karsilastirmali degerlendirmede ulasilan temel noktalar ortaya konulacaktir