Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory (ARVC, arrhythmogenic right ventricular cardiomyopathy ) jest genetycznie uwarunkowaną formą kardiomiopatii. Patogeneza ARVC obejmuje strukturalne i funkcjonalne zmiany w mięśniu sercowym, szczególnie w prawej komorze, prowadzące do jej dysfunkcji. W konsekwencji osoby z ARVC mają podwyższoneryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych i arytmii, takich jak częstoskurcz komorowy. Chociaż początkowe objawy tej kardiomiopatii występują w młodym wieku, opisywano przypadki rozpoznania u osób starszych. Konieczna jest kompleksowa ocena pacjentów z częstoskurczem komorowym lub incydentami zakrzepowo zatorowymi, niezależnie od wieku. Niniejszy opis przypadku przedstawia pacjentkę z ARVC o późnym początku, u której objawami poprzedzającymi rozpoznanie były epizody częstoskurczu komorowego i zatorowość płucna.

The following study presents a 75-year-old female patient who was admitted to the hospital due to atypical chest pain and paroxysmal dyspnoea. After imaging and laboratory diagnostics, the absence of the right coronary artery (RCA) was confirmed. A solitary coronary artery is a relatively rare congenital anomaly with a not fully understood aetiology. Most patients remain asymptomatic throughout their lives, while some may experience nonspecific symptoms such as chest pain or decreased exercise tolerance. These patients are initially diagnosed with coronary artery disease, which delays the recognition of RCA absence. The gold standard for diagnosing the absence of RCA is cardiac computed tomography (CT). Treatment is primarily conservative, but in cases requiring intervention, surgical treatment is utilized.

Dotychczasowo przyjęty liniowy model skutków promieniowania jonizującego (LNT - Linear No-Threshold) warunkuje, że choroby inne niż nowotwory nie były uznawane za ryzyko zdrowotne związane z niskimi dawkami promieniowania jonizującego. Niemniej jednak obecnie jest jasne, że wysokie dawki promieniowania jonizującego mogą powodować choroby układu krążenia, a ostatnie badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia chorób nieonkologicznych nawet przy niższych dawkach promieniowania niż wcześniej uważano. Poniższy przegląd ma na celu przedstawienie najbardziej charakterystycznych badań i danych dotyczących ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące w zakresie niskich dawkach u osób narażonych zawodowo, a także potencjalnych korzyści zdrowotnych wynikających z takiego narażenia. Przeanalizowano pięćdziesiąt cztery artykuły wybrane z baz danych. Wyniki wskazują na złożoną zależność między narażeniem na promieniowanie a chorobą, oraz możliwe pozytywne skutki takiej ekspozycji. Należy podkreślić, że podczas gdy niektóre publikacje wykazują korzystne skutki narażenia na promieniowanie jonizujące na zdrowie, podkreślają również potrzebę kompleksowych i szczegółowych dalszych badań dotyczących takiego wpływu.

The most frequent cardiac tumours are metastases. Despite being a rare cause of symptoms, they occur in the course of disseminated melanoma and concern up to 64% of these patients. The abnormal mass within the heart is often a case of ECG abnormalities suggesting ischaemia — they also might result in the presence of life-threatening arrhythmias. The following study presents a case of a patient with melanoma cardiac metastasis who developed ventricular tachycardia ventricular tachycardia and abnormalities in resting ECG suggesting the evolution of inferior STEMI.

The present paper reports a case of a 75-year-old woman, admitted to the hospital in May 2022, because of pneumonia. Performed echocardiography examination revealed in the left atrium additional echo structure, associated with interatrial septum. After healing pneumonia, the patient was referred to the Department of Cardiac Surgery for a myxoma suspicion. Postoperative histology confirmed it. The case indicates the importance of transthoracic echocardiography in detecting small heart tumours, what seemed to be domain transoesophageal echocardiography.

85-letnia kobieta zgłosiła się do szpitala z objawami krwawienia z przewodu pokarmowego w postaci smolistych stolców. Dotychczas przyjmowała rywaroksaban z powodu utrwalonego migotania przedsionków. Przy przyjęciu była w ciężkim stanie ogólnym. Zgłaszała osłabienie i ucisk w klatce piersiowej. W toku diagnostyki rozpoznano zaostrzenie lewokomorowej niewydolności serca z płynem w jamach opłucnowych i ciężką niedokrwistość pokrwotoczną. Na podstawie obrazu klinicznego, wysokiego stężenia enzymów sercowych oraz wyników badań diagnostycznych rozpoznano zawał mięśnia serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). W badaniach endoskopowych przewodu pokarmowego nie uwidoczniono źródła krwawienia. Natomiast dalszej diagnostyki wymaga zmiana ogniskowa tylnej ściany żołądka niewidoczna w endoskopii. Ponieważ pacjentka wymagała leczenia przeciwkrwotocznego, w tym przetoczenia preparatów krwiopochodnych, zabieg koronarografii z ewentualną angioplastyką odroczono do czasu ustabilizowania stanu chorej i trwałego ustąpienia krwawienia.

Atrial fibrillation (AF) and heart failure (HF) are common cardiovascular diseases and their coexistence is associated with a worse prognosis in terms of severity of HF symptoms, AF treatment effectiveness, HF hospitalization, and HF-related mortality. In search of optimal therapeutic solutions for this patient group, the authors of this study review current research on the use AF ablation in patients with HF. Analysis of published literature provides scientific evidence supporting the superiority of catheter ablation over conventional pharmacological management, primarily in terms of reducing mortality in this patients group.

Cardiovascular diseases (CVD) and depression rank among the most common diseases in the general population. Recently, there has been a considerable amount of research on the inflammatory component of these diseases. The causal relationship responsible for such frequent comorbidity between them is not clear. Among the mechanisms associated with the development of depression, identified were the imbalance of the gut-brain axis, impaired microglia activity, increased levels of CRP (C reactive protein), IL-6 (Interleukine 6) and oxidative stress. CVD is associated with activation of the inflammasome NRLP-3 (NOD-like receptor protein 3), increased concentration of hs-CRP (highly sensitive C reactive protein) and interleukins IL-1β, IL-6, IL-18, gut-brain axis dysfunction and oxidative stress. The purpose of this study is to investigate the relationship between CVD and depression in the context of systemic inflammation and to review potential therapeutics, which might reduce or modulate inflammation that could potentially be used clinically to reduce cardiovascular risk among patients with depression.

Ostry zespół wieńcowy w zróżnicowanym zakresie prowadzi do uszkodzenia mięśnia sercowego, zaburzeń czynności skurczowej lewej komory oraz niekiedy powikłań, które mogą wymagać odpowiednich zmian terapii. 40-letni chory, dotychczas nieleczący się z powodu chorób przewlekłych, został przyjęty do Kliniki Kardiologii z powodu bólu w klatce piersiowej o charakterze ucisku promieniującego do barków. Dolegliwości wystąpiły pierwszy raz w życiu i trwały kilka godzin. Przy przyjęciu w zapisie EKG występowały: 0,5 mm uniesienia odcinka ST w odprowadzeniach V3–V5 oraz ujemne załamki T w odprowadzeniach V5–V6. Początkowo w badaniach laboratoryjnych markery uszkodzenia mięśnia sercowego były w granicach wartości referencyjnych, kolejne oznaczenia znacząco podwyższone: TnT 0,5 ng/mL, CK-MB mass 47 ng/mL. W przezklatkowym badaniu echokardiograficznym: frakcja wyrzutowa lewej komory wynosiła 50%, dodatkowo uwidoczniono hiperechogeniczną strukturę o wymiarach 9 × 9 × 10 mm w obrębie dyskinetycznego koniuszka, najprawdopodobniej skrzeplinę. Dalsze postępowanie uwzględniało inwazyjną diagnostykę tętnic nasierdziowych, w czasie której stwierdzono dystalną amputację gałęzi przedniej zstępującej, w miejscu okluzji średnica naczynia < 1,5 mm. Zastosowano dożylny wlew heparyny niefrakcjonowanej (UFH). Po trzech dniach hospitalizacji w kontrolnym badaniu echokardiograficznym, w porównaniu do poprzedniego wyniku, nie zaobserwowano żadnych zmian. W związku z tym zdecydowano o zmianie leczenia przeciwkrzepliwego — zastosowano dabigatran 150 mg dwa razy dziennie. Po kolejnych pięciu dniach ponownie wykonano echo serca, w którym nie zaobserwowano skrzepliny w lewej komorze.

Background. Hypertension is one of the major modifiable risk factors for cardiovascular diseases such as myocardial infarction and haemorrhagic stroke. Cardiovascular disease is the most common cause of death in the population, often significantly reducing the quality of life of patients beforehand. Aim of the study. This study aims to analyse and discuss the available information from the scientific literature considering the possible relationship between hypertension and cognitive impairment, taking into account the effect of natriuretic peptides. Material and methods. A systematic literature review was conducted using Google Scholar, Elsevier and the PubMed databases. When searching for materials, keywords were used such as: “hypertension”, “cognitive impairment” and “natriuretic peptides”. Results. A total of 34 articles were included in the study. The analysis focused on the characteristics of materials, methods, results and conclusions of each paper. Conclusions. Hypertension, not infrequently associated with abnormalities in the levels of natriuretic peptides in the body, is one of the elements that increase the likelihood of hypertension. Moreover, it is a primary modifiable risk factor for cognitive impairment, dementia of vascular origin or dementia. Hypertension also has a negative impact on the microcirculation, richly developed primarily in the brain, which leads to the occurrence of pathological changes.