Temperature scale and the Boltzmann constant: The newest system of units is based on a compatible set of natural constants with fixed values. An example is the Boltzmann constant k which defines the thermal energy content kT. To express the base unit T, the absolute temperature in kelvin, an international agreement for the temperature scale is needed. The scale is defined using fixed points, which are temperatures of various phase transitions. Especially important has been the triple point of water at 273.1600 K. These fixed point temperatures determine the international temperature scale ITS within the Si system. Temperature measurement itself is based on physical laws and on the properties of appropriate thermometric materials selected to determine the temperature scale. For determining the Boltzmann constant, new precision techniques have been developed during the last two decades. Examples are different types of gas thermometry, which ultimately are based on the ideal gas law, and thermal noise of electric charge carriers in conductors. With these means it has become possible to fix the value of the Boltzmann constant with a relative uncertainty of < 1 ppm. As of 2019, the value of k has been agreed to be fixed at 1.380649x10^(-23) J/K. This agreement replaces the earlier definition of a Kelvin degree.

Najczęściej wykorzystywanym gatunkiem zwierząt do badań jest mysz domowa (Mus musculus). Wynika to, między innymi, z dużego podobieństwa genetycznego myszy i ludzi oraz ze stosunkowo łatwego sposobu manipulacji ich genomem. Odkrycie myszy z zaburzeniami funkcji układu odpornościowego przyniosło wartościowe narzędzie do badań. Natura wyprodukowała różne mutacje wpływające na układ odpornościowy myszy. Powszechnie stosowane szczepy, u których spontanicznie pojawiły się defekty, to myszy nude, SCID, beige, XID. Jednak dziedzina zajmująca się niedoborami odporności u myszy ogromnie rozwinęła się dopiero w ciągu ostatnich dwóch dekad. Wzrost ten wynika ze znaczącego postępu inżynierii genetycznej. Dostępnych jest już wiele genetycznie modyfikowanych szczepów myszy z niedoborami odporności, wykorzystywanych w badaniach immunobiologicznych, onkologicznych i transplantologicznych. Niniejsza praca ma na celu przybliżenie niektórych dostępnych szczepów myszy z defektami układu odpornościowego, z uwzględnieniem ich genetyki, charakterystyki fenotypowej oraz zastosowania w badaniach naukowych.

Poznanie procesu determinacji płci i rozwoju płciowego ptaków zawdzięczamy głównie badaniom kury domowej. U gatunku tego, jak u reszty ptaków, płcią heterogametyczną jest płeć żeńska (ZW), a homogametyczną jest płeć męska (ZZ). Jak dotąd nieznany jest nadrzędny gen determinujący płeć ptaków. Za kluczowy gen uznaje się DMRT1, który znajduje się na chromosomie Z i ulega ekspresji w rozwijających się gonadach męskich. Natomiast w rozwoju gonad żeńskich kluczową rolę odgrywa aromataza, enzym odpowiedzialny za syntezę estrogenów. Geny potencjalnie zaangażowane w determinację płci ulegają ekspresji w rozwijających się gonadach. U ptaków jajnik i jajowód rozwijają się jedynie po stronie lewej, natomiast prawa gonada ulega znacznej redukcji. Okazuje się, że estrogeny odgrywają istotną rolę w rozwoju płciowym ptaków. Modulując aktywność aromatazy można uzyskiwać osobniki o odwróconej płci. Rola testosteronu w rozwoju gonad kur jest niejasna, natomiast opisano jego rolę w rozwoju drugorzędowych cech płciowych. Zestawienie dotychczasowych badań nad determinacją płci u ptaków wskazuje, że dalsze badania są konieczne dla pełnego poznania tego procesu.

Niepłodność mężczyzn jest obecnie znaczącym problemem klinicznym. Pomimo coraz większej ilości badań, przyczyny niepłodności nie są w pełni poznane. Celem niniejszego opracowania było wskazanie modyfikowalnych czynników związanych ze stylem życia (np. higieną pracy, snu, aktywnością fizyczną) i innymi czynnikami środowiskowymi (ekspozycją na substancje toksyczne, takie jak metale ciężkie czy nanocząstki), które w istotny sposób mogą wpływać na płodność mężczyzn. Wykazano, że różne elementy stylu życia i środowiska mogą być przyczyną stanu zapalnego i stresu oksydacyjnego, co leży u podstaw zaburzeń funkcjonowania męskiego układu rozrodczego.&#x0D; Słowa kluczowe: niepłodność mężczyzn, styl życia, czynniki środowiskowe, stan zapalny, stres oksydacyjny

Artykuł omawia zmiany warunków hydro-klimatycznych w rejonie Szetlandów Południowych i NW części Półwyspu Antarktycznego w latach 1979-2016. Są one istotne dla oceny zmian zachodzących w ekosystemach morskich i nadmorskich. Ogólną ich cechą jest przejście od fazy silnego ocieplenia do fazy ochładzania, co nastąpiło około 2000 r. Przedstawiono zmiany rocznej i sezonowej temperatury powietrza, temperatury powierzchni morza (SST) oraz powierzchni lodów morskich na morzach Bellingshausena i Weddella. Najsilniejszy spadek temperatury powietrza zaznacza się w okresie antarktycznego lata, na wszystkich stacjach zaznacza się spadek temperatury rocznej. Spadek SST następuje we wszystkich miesiącach roku, jest on wysoce istotny. Najsilniejszy spadek SST następuje również latem. Roczna powierzchnia zlodzona na Morzu Weddella systematycznie rośnie, zaznacza się szczególnie szybki przyrost powierzchni lodów w okresie luty-marzec. Roczna powierzchnia lodów na Morzu Bellingshausena po 2000 r. przestała spadać i zaznacza się w jej przebiegu słaby trend dodatni.

Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest jedną z najczęstszych endokrynopatii, która dotyka 4-12% kobiet w wieku reprodukcyjnym. Jest też główną przyczyną zaburzeń miesiączkowania i niepłodności w tej grupie ludności. Ze względu na bardzo zróżnicowany obraz kliniczny i nietypowe objawy prawidłowa diagnoza PCOS jest czasem trudna do postawienia. Terapia zaburzeń związanych z zespołem policystycznych jajników powinna być dostosowana do indywidualnych oczekiwań pacjentki oraz dominujących objawów choroby. Leczenie powinno być wielostronne, mieć na uwadze nieprawidłowe miesiączkowanie, niepłodność, zaburzenia metaboliczne. Coraz większy nacisk kładzie się na działania, mające na celu zmianę stylu życia, bazujące na stosowaniu diety sprzyjającej utrzymaniu lub obniżeniu masy ciała i regularnej aktywności fizycznej. Powinno ograniczyć się spożycie tłuszczu ogółem, nasyconych kwasów tłuszczowych i cholesterolu. Konieczne jest również spożywanie produktów o niskim indeksie glikemicznym, które są bogate w błonnik. Dietę części pacjentek z PCOS należałoby również uzupełnić w potas, magnez i cynk. Pomocna może być również suplementacja diety witaminą D, kwasami omega-3, ale powinna być dobrana indywidualnie do pacjentki, z dostosowaniem dawki i czasu trwania suplementacji.

Jedną z najważniejszych funkcji systemu korzeniowego jest pobieranie wody i składników mineralnych z roztworu glebowego. Aby wydajnie spełniać to zadanie i efektywnie konkurować z innymi organizmami o związki odżywcze, rośliny wykształciły szereg skomplikowanych adaptacji, polegających na szybkich odpowiedziach morfogenetycznych korzeni do zmiennych zasobów makro- i mikroelementów w glebie. Plastyczność systemu korzeniowego w odpowiedzi na zmienną w czasie i przestrzeni dostępność składników mineralnych obejmuje dwa mechanizmy: zmiany w efektywności pobierania poprzez wzmożoną lub zahamowaną aktywację systemów transportujących oraz intensywną kontrolę rozwoju korzeni. W przypadku systemu korzeniowego strategie przystosowawcze obejmują zmiany morfologiczne takie jak, wzrost korzenia głównego, tworzenie i elongację korzeni bocznych oraz formowanie włośników. W tym artykule omówiono zagadnienie modyfikacji systemu korzeniowego przez czynniki zewnętrzne (woda, składniki mineralne, światło, temperatura, zasolenie) oraz wewnętrzne (hormony) z uwzględnieniem aktualnej wiedzy na temat molekularnych podstaw regulacji wzrostu i rozwoju korzeni.

Pochłonięcie sinicy przez cudzożywne eukarionty i przekształcenie jej w plastyd na drodze endosymbiozy około 1.5 miliarda lat temu było jednym z najważniejszychwydarzeń w ewolucji życia na naszej planecie. Plastydy umożliwiły eukariontom odżywianie z wykorzystaniem światła słonecznego dając początek niezliczonej liczbie nowych gatunków roślin i glonów zaangażowanych w istotne relacje troficzne w skali całego globu. Ze względu na złożoność procesu przekształcenia endosymbionta bakteryjnego w organellum komórkowe, zjawisko endosymbiozy sinicy do niedawna uważane było za niepowtarzalne i wyjątkowe. Poglądy te podważyło odkrycie ameby Paulinella chromatophora zawierającej dwa fotosyntetyczne ciałka (chromatofory) właśnie pochodzenia sinicowego. Paulinella stanowi zatem drugi przykład endosymbiozy między sinicą a eukariontem, która miała miejsce stosunkowo niedawno, około 90-140 milionów lat temu. Niniejsza praca opisuje przemiany, jakim uległy sinicowe endosymbionty P. chromatophora, aby stać się organellami komórkowymi, w szczególności endosymbiontyczny transfer genów i ewolucję systemu importu białek do chromatoforów.