The research described in the article is based on t he assumption that support is a function of internal dialogs, but their role in a stressful situatio n is not known. The subject of the research is dialogs with imaginary interlocutors and their role in coping in stressful situations. The participants i n the study ( N = 73) were asked to imagine a difficult situation. Then, the experimental group (N = 36) conducted an imaginary dialog with a person from the previously created map of support. The control group ( N = 37) generated a list of possible solutions to a difficult situation. The study measured the quality of support obtained as a resul t of the dialog or as a result of making a list of solutions. The results show that a dialog with a n imaginary interlocutor is a more effective form of coping with a stressful situation than generatin g a list of possible solutions to the problem.

The analysis of research findings, presented in previews as concerning “workaholism,” including the results of selected Polish studies, reveals at least three worrisome issues: (a) frequent misapplication of the term “workaholism” to phenomenona that are not related to work addiction, (b) expanding the conceptualization of workaholism to include dimensions defining the healthy form of high work involvement (e.g., work engagement), which do not differentiate workaholism as a disorder from the phenomenon of healthy hard work, (c) using inaccurate interpretation of research results that concern healthy high work involvement as referring to work addiction. The commentary on the article contains a discussion of the above-mentioned issues.

Celem artykulu jest omowienie w świetle wspolczesnej wiedzy o emocjach zalozen dotyczących celu i sposobu wplywania metodami psychoterapeutycznymi na przebieg i treśc emocji. W pierwszej cześci opisano podstawowe pojecia i zalozenia dotyczące emocji, wypracowane na gruncie psychologii, ktore sugerują, ze problemy emocjonalne mogą byc efektem nie tylko niewystarczającej regulacji emocji, lecz takze nieprawidlowo uksztaltowanych cech emocjonalnych. W drugiej cześci artykulu dokonano przeglądu badan wskazujących na ograniczenia zakresu zastosowania tradycyjnych technik, ktorych celem jest wplywanie na przebieg emocji tak, aby byly bardziej świadome i latwiej wyrazane lub zahamowane. W trzeciej cześci omowiono zalozenia dotyczące zmieniania cech emocjonalnych podczas procesu terapeutycznego oraz wskazano na mozliwe mechanizmy, ktore mozna wykorzystac do budowania oddzialywan mających na celu modyfikacje cech emocjonalnych.

O systemie ksztalcenia ustawicznego psychologow diagnostow w Polsce Artykul jest zaproszeniem do dyskusji dotyczącej stworzenia w Polsce systemu ustawicznego ksztalcenia w diagnozie psychologicznej. Postulat takiego ksztalcenia zawarty jest w szeregu dokumentow regulujących praktyke diagnostyczną, w tym w zasadach otrzymywania Europejskiego Dyplomu Psychologa ( EuroPsy ). W Polsce natomiast brakuje odpowiedniego spojnego i powszechnego systemu ksztalcenia i weryfikowania kompetencji diagnostycznych, obecnie samo ukonczenie studiow psychologicznych jest wystarczające, by moc korzystac ze wszystkich dostepnych narzedzi diagnostycznych. Badania nad ksztalceniem psychologow sugerują, ze edukacja ustawiczna wraz z nabywaniem doświadczenia jest najlepszą drogą rozwoju kompetencji diagnostycznych psychologa. W tym kontekście w artykule zarysowanych jest szereg kwestii – oraz wyprowadzonych z nich pytan – dotyczących organizacji takiego systemu w Polsce.