Soil compaction is a major issue causing a significant threat to agricultural land and food production. Therefore, this research aimed to identify the distribution of soil cone index (CI), assess the impact of variability in sources, determine the key soil features, and provide recommendations for land management. The survey was conducted in Slogohimo Sub-district, Wonogiri Regency, Indonesia, at an elevation of 1,541 feet on Mount Lawu, using a descriptive exploratory and laboratory analysis method. Survey and soil sampling used the ground drill and Dynamic Cone Penetrometer (DCP) at depths ranging from 0 to 30 cm, with a 10 cm interval. The results of CI analysis showed that the condition of soil compaction ranged from high to extremely high, varying between the values of 2.58 MPa and 11.25 MPa. The high CI class covered the largest area of 2,116.83 ha (39.50%), followed by the very high with 1,324.54 ha (24.71%) and the extremely high at 1,918.13 ha (35.79%). The types of soil were also found to significantly affect soil CI. Bulk density and soil texture were positively correlated with CI, while organic carbon and moisture content showed a negative correlation. As a determining factor, the recommendation strategy was to add organic matter and proper land management for CI optimization to a moderate level, thereby supporting land productivity.

Jednym z najczęściej używanych sposobów oceny przestrzennej zmienności gleby jest pomiar pozornej przewodności elektrycznej gleby (ang. <i>apparent electrical conductivity</i> – EC<sub>a</sub>), podczas przejazdu urządzenia z zamontowanym czujnikiem, po polu. Jeśli wartości EC<sub>a</sub> zostaną poprawnie skalibrowane względem innych właściwości gleby ocenianych laboratoryjnie, pomiar EC<sub>a</sub> gleby może pomóc stworzyć mapy glebowe, które przedstawiają zróżnicowanie tych właściwości. Następnie mapy te, po reklasyfikacji, mogą zostać użyte do stworzenia map stosowania zmiennej dawki środków produkcji, aby zwiększyć efektywność ich wykorzystania. Jeśli zasolenie gleby nie występuje, EC<sub>a</sub> jest silnie zależna od uziarnienia gleby, które jest bardziej stabilne w czasie niż właściwości chemiczne gleby. Jednakże, stabilność wyników pomiarów EC<sub>a</sub> w czasie nie była badana w Polsce, gdzie występują znaczne powierzchnie gleb bardzo lekkich i lekkich. W naszym kraju wyróżniono cztery kategorie agronomiczne gleb (KAG), wydzielane na podstawie zawartości części spławialnych (<0.02mm) w glebie. KAG wykorzystywane do formułowania zaleceń wapnowania i nawożenia, są zwykle wydzielane za pomocą laboratoryjnego określenia udziału części ziemistych lub odczytywane z map glebowo-rolniczych. Ale żaden z tych sposobów nie pozwala na wydzielanie KAG z dużą gęstością przestrzenną, wymaganą do wykonania map stosowania zmiennej dawki środków produkcji. Celem badań było: i) oszacowanie przestrzennej i czasowej zmienności względnych wartości EC<sub>a</sub> zarejestrowanych na dwóch głębokościach (0–30 and 0–90 cm), w trakcie ośmiu pomiarów EC<sub>a</sub> w obrębie pola produkcyjnego, gdzie dominują gleby bardzo lekkie i lekkie; ii) określenie KAG dla tego pola, w oparciu o zależności między wartościami EC<sub>a</sub>, zarejestrowanymi podczas dwu pomiarów, które wykonano w 10-letnim odstępie czasu, a ilością części ziemistych. Wyniki badań wykazały, że pole produkcyjne charakteryzowało się dużą zmiennością przestrzenną EC<sub>a</sub> i stabilnością czasową wydzielonych obszarów EC<sub>a</sub>, co sugeruje że pojedynczy pomiar tej właściwości gleby może być wystarczający do wyrysowania map fizycznych właściwości gleby silnie związanych z EC<sub>a</sub> na glebach bardzo lekkich i lekkich. Silna zależność między względnymi wartościami EC<sub>a</sub> zarejestrowanymi 2013 i 2023 roku i zawartością części ziemistych pozwoliła na narysowanie bardzo podobnych map KAG, które mogą być wykorzystane do formułowania zaleceń wapnowania i nawożenia na ww. glebach. Układ KAG był mniej powtarzalny w latach (2013 i 2023), ale akceptowalny do celów generalizacji tych map, gdy do przewidywania zawartości części spławialnych wykorzystano dane EC z grubszej warstwy gleby (0–90 cm). Jednakże, szersze zastosowanie uzyskanych zależności może wymagać kalibracji danych EC<sub>a</sub> dla danego pola, aby zapewnić lepszą dokładność wykonania map KAG, gdyż badania te zostały przeprowadzone na jednym polu produkcyjnym.

As a fundamental ecosystem component, soil houses incredible biodiversity in terms of richness and functionality, so inter and transdisciplinary approaches are needed to understand its dynamics. On a global scale, the suitability of soils and their Ecosystem Services (ES) are decreasing due to the increase in inadequate production or use practices, which reduces the capacity to regulate these essential services for sustainability. It is widely recognized that soil is also a determining factor in achieving the Sustainable Development Goals (SDGs) due to its role in generating healthy food, water regulation, carbon capture, and prevention of biodiversity loss. However, in the case of Colombia, the zoning that has been implemented is mainly due to the supply of land for production and its relationship with food security, without considering the different ES, which generates an incomplete interpretation of its potential and benefits, which leads to the degradation and deterioration of this resource. This review describes general aspects of ES, such as its definition, history, background, and classifications and tools to measure, assess, and model them. Subsequently, the ES are addressed exclusively from soils, and a review of the studies done in Colombia is presented. It concludes by mentioning some challenges and research opportunities regarding the topic and other considerations, which can lead environmental and territorial planning and management decision-makers to address the consideration of ES when planning the use and management of this resource. This study highlights that the study of soil and its ES has taken on greater relevance at a global level due to its role in addressing problems such as climate change, the decrease in biodiversity, water and energy security, and the eradication of hunger or food safety.

Osady jeziorne jako specyficzne utwory powstające w słodkowodnych zbiornikach wodnych stosunkowo rzadko stanowią skałę macierzystą gleb. W warunkach naturalnych, po akumulacji osadów jeziornych następuje najczęściej faza torfotwórcza, wobec czego powstają gleby torfowe głęboko podścielone osadami jeziornymi. Na obszarze Polski, jak również w strefie młodoglacjalnej innych krajów Europy, miały jednak miejsce intensywne prace melioracyjne polegające na osuszaniu płytkich zbiorników wodnych, które w niektórych przypadkach doprowadziły do odsłonięcia osadów jeziornych i powstania z nich specyficznych gleb. Wraz z rozwojem i kolejnymi edycjami Systematyki gleb Polski zaistniała więc potrzeba opracowania szczegółowych kryteriów jakościowych oraz ilościowych dla tych osadów rozpatrywanych jako skała macierzysta gleb. Kryteria te mają na celu przede wszystkim dokonanie logicznego podziału tych materiałów w kontekście ich pozycji w obrębie Systematyki gleb Polski jako glebowych materiałów diagnostycznych oraz umożliwienie właściwej identyfikacji tych osadów w terenie. Celem niniejszej pracy jest prezentacja wybranych systemów klasyfikacji osadów jeziornych (m.in. opracowania von Posta, Troels-Smith’a, Okruszki, Markowskiego), ze szczególnym naciskiem na stosowaną terminologię, w relacji do podziału tych utworów zaproponowanych przez polskich badaczy oraz do rozwiązania zastosowanego w ramach obecnie obowiązującej Systematyki gleb Polski (2019). Ponadto omówiono genezę osadów jeziornych oraz czynniki antropogeniczne, które doprowadziły do ich odsłonięcia. W dalszej części pracy przedyskutowane zostało zagadnienie terenowej identyfikacji omawianych osadów oraz wybrane właściwości osadów jeziornych i powstających z nich gleb.

Celem pracy jest przedstawienie podziałów mad użytkowanych rolniczo, analiza udziału tych gleb w rolniczej przestrzeni produkcyjnej i funkcji jakie pełnią na użytkach rolnych. Publikacja zawiera także charakterystykę niektórych właściwości fizyczno‒chemicznych tych gleb w podziale na kategorie agronomiczne oraz kategorie użytków gruntowych. W artykule wykazano, że w rolnictwie, w odniesieniu do mad dominują określenia wypracowane przez gleboznawców polskich przed II wojną światową oraz w wczesnym okresie powojennym obejmującym opracowanie tabeli klas gruntów oraz instrukcji w sprawie wykonania map glebowo-rolniczych w skali 1:5000 i 1:25000. Analiza zasięgów występowania mad na obszarach rolniczych przeprowadzona w oparciu o dane z cyfrowej mapy glebowo-rolniczej w skali 1:25 000 wykazała, że stanowią one 7,9% użytków rolnych ogółem. Wśród mad dominują mady właściwe, a ich udział w ogólnej powierzchni tych gleb stanowi 96,1%. Największy areał mad użytkowanych rolniczo występuje w dorzeczu Wisły (63,5%)oraz (35,8%). Ponad 25% mad na terenach nizinnych i wyżynnych została zaliczona do gruntów ornych 1 i 2 kompleksu rolniczej przydatności gleb, a 10,8% do kompleksu 10 w terenach górskich. Ponad 13% mad tworzy siedliska bardzo dobre i dobre (1z) dla łąk trwałych i pastwisk trwałych. Wartości odczynu w warstwie 0‒20 cm mad zlokalizowanych na gruntach ornych (GO) i trwałych użytkach zielonych (TUZ) mieszczą się w szerokim przedziale od 3,8 do 8,0. Odnotowano, że w GO zawartość form przyswajalnych dla roślin jest bardzo wysoka dla fosforu (P) oraz średnia dla potasu (K) i magnezu (Mg), a dla TUZ mieści się dla P, Mg i K odpowiednio w klasach zawartości: bardzo wysoka, wysoka i niska. Mady użytkowane rolniczo nie tylko pełnią w środowisku funkcję produkcyjną, ale też retencyjną i siedliskową, dlatego część z nich została włączona do sieci Natura 2000.

The present study was aimed to evaluate the effects of nitrogen (N) fi xing Rhodopseudomonas palustris strains, VNW64, VNS89, TLS06 and VNS02 on soil fertility, growth and yield of hybrid maize cultivated on in-dyke alluvial soil (IDAS). The pot experiment followed a completely randomized block design with 10 treatments, 4 replicates for each treatment. The treatments comprised of (i) fertilization with 100% N following recommended fertilizer formula (RFF), (ii) fertilization with 85% N, (iii) fertilization with 70% N, (iv) fertilization with 55% N, (v) treatment i plus a mixture of four purple nonsulfur bacteria (MFPNSB), (vi) treatment ii plus MFPNSB, (vii) treatment iii plus MFPNSB, (viii) treatment iv plus MFPNSB, (ix) no chemical fertilization, and (x) treatment ix plus MFPNSB. The result indicated that treatments supplied with MFPNSB enhanced soil properties, including soil pH Water , NH 4 + content and total N uptake, in comparison with no supplemented bacteria, 6.11-6.15, 16.4-17.7 mg NH 4 + kg -1 and 1.43-5.02 mg N pot -1 in comparison with 5. 74-5.99, 11.3-12.7 mg NH 4 + kg -1 and 0.82-3.11 mg N pot -1 , respectively, for hybrid maize cultivated on IDAS. Inoculation of MFPNSB on maize seeds contributed to reducing 45% N of RFF, but still caused no decline in the grain yield of maize. At 100% N of RFF, the treatment supplemented MFPNSB possessed a grain yield of 20.2% higher than the treatment without supplemented MFPNSB. Additionally, the treatment fertilized with 85% N of RFF plus MFPNSB, the maize grain yield was increased by 12.5% compared to the treatment fertilized with 100% N of RFF.

1. Barak, P., Jobe, B.O., Krueger, A.R., Peterson, L.A., Laird, D.A., 1997. Effects of long-term soil acidification due to nitrogen fertilizer inputs in Wisconsin. Plant and Soil 197, 61–69. https://doi.org/10.1023/A:1004.... CrossRef Google Scholar

Application of amino acids to soils is reportedly associated with controversial responses in soil enzyme activities. The effects of L-arginine application on the fluorescein diacetate (FDA) hydrolysis and protease activity in an oak forest soil was investigated. The FDA hydrolysis and protease activity were regularly measured over a standard incubation period. The addition of L-arginine increased both FDA hydrolysis and protease activity after a lag time of 10 days. After 30 days, the ratio of FDA hydrolysis and protease activity in L-arginine-amended soil samples to those in the control reached 2.0 and 3.7, respectively. Moreover, FDA hydrolysis was found significantly (r = 0.67, <i>P</i> < 0.05) correlated with protease activity. It was concluded that L-arginine was able to stimulate FDA hydrolysis and protease activity, thereby making the soil hydrolytic system capable of facing more complicated substrates.

Streszczenie: Celem pracy było zbadanie właściwości sorpcyjnych i powietrzno-wodnych gleb aluwialnych delty Wisły i Pasłęki, zróżnicowanych typologicznie i pod względem warunków siedliskowych oraz określenie ich wartości rolniczej. Mady właściwe typowe, mady właściwe próchniczne i mady brunatne typowe wytworzyły się z gliny zwykłej, gliny piaszczystej oraz gliny pylasto–ilastej i położone były na terenie najstarszych Żuław wysokich (od + 2.5 do + 10.0 m n.p.m.). Mady czarnoziemne typowe i mady czarnoziemne gruntowo–glejowe wytworzyły się głównie z pyłu ilastego, pyłu gliniastego oraz gliny ilastej. Występowały głównie na ternie Żuław przejściowych (od 0.0 do + 2.5 m n.p.m., Żuław depresyjnych (poniżej 0.0 m n.p.m.) oraz w delcie Pasłęki. Mady czarnoziemne charakteryzowały się większą pojemnością sorpcyjną, w tym zawartością kationów zasadowych niż mady właściwe i brunatne. Najmniej korzystne stosunki powietrzno-wodne stwierdzono w madach właściwych. Objętość makroporów w poziomach ornych tych gleb wahała się od 3.1-4.5%. Stosunek macro- do mezo- i microporów był szeroki i kształtował się jak: 1 : 4.0–5.5 : 3.6–5.4, natomiast w madach czarnoziemnych wynosił on jak: 1 : 1.8–2.9 : 2.5–3.8. Najkorzystniej stosunki powietrzno-wodne w poziomach płużnych kształtowały się w madach brunatnych typowych, w których stosunek macro- do mezo- i microporów kształtował się jak: 1.0 : 1.9 : 0.7. Mady właściwe i brunatne Żuław wysokich były właściwie uwilgotnione oraz okresowo nadmiernie uwilgotnione. Zaliczały się one głównie do gruntów ornych dobrych i średnio dobrych klasy RIIIa i RIIIb, kompleksu pszennego dobrego. Mady czarnoziemne Żuław niskich były okresowo nadmiernie uwilgotnione oraz okresowo podmokłe, a na terenach depresyjnych trwale podmokłe. Mady te klasyfikowały się głównie do gruntów ornych średnio dobrych klasy RIIIb oraz gruntów ornych średniej jakości lepszych i gorszych klas RIVa i RIVb, kompleksu pszennego dobrego oraz kompleksu pastewnego mocnego. Mady szczególnie zasobne we frakcje pyłu drobnego i iłu (powyżej 60%) na terenach depresyjnych powinny być użytkowane jako trwałe użytki zielone. Przeprowadzone badania wykazały, że warunki glebowe na terenach deltowych ujścia Wisły i Pasłęki związane są ściśle z genezą i hipsometrią terenu, która różnicuje stosunki wodne, uziarnienie utworów, ich rodzaj i miąższość.

Ethnopedological studies focus on agricultural soils resulting in undervaluation of non-agricultural soil materials during land classification. In this study, ethnographic and ethnopedologic methods were used to obtain local knowledge and gain in-depth understanding of non-agricultural soils, their mineralogical and elemental composition relating to application in geophagy, healing and cosmetic purposes in two villages in KwaZulu-Natal, South Africa. In each village a questionnaire was administered to fifty randomly selected individuals from which ten knowledgeable volunteers (including eight geophagists from two villages) provided details on the selection criteria, the desired properties and why the soils performed the claimed role. Users based their selection on macromorphological features (e.g. colour, texture and location within the soil) and indigenous knowledge. Geophagic materials were mainly sourced from C horizons. They were mostly fine-grained with mica, kaolinite and quartz, and elements such as copper (Cu), zinc (Zn), cobalt (Co) and lead (Pb). Natural pigments, such as iron oxides in highly weathered soils, were recognised as sunscreen materials. Although the mechanisms were not understood by users, laboratory analyses showed that the mineralogical and chemical properties of the soil materials played a crucial role. The sunscreen and healing capabilities of these soils were related to high contents of titanium (TiO<sub>2</sub>) and iron (Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub>) and the presence of kaolinite. Further appraisal of these soil materials is necessary for their conservation and inclusion in land classification.