Ergani Devlet Hastanesi

Aims: To assess the clinical and laboratory characteristics at the time of HIV diagnosis in patients first identified in a hematology outpatient clinic. Methods: This single-center retrospective study included 23 patients diagnosed with HIV in the hematology outpatient clinic of a tertiary center between January 2023 and July 2025. Demographic characteristics, presenting symptoms, opportunistic infections, and initial laboratory parameters-including CD4 counts and HIV RNA levels-were recorded. Late presentation was defined a priori as CD4100,000 copies/ml. Mean hemoglobin was 12.36 g/dl (±2.91); mean WBC 6.02×103/µL (±3.55); mean platelet count 183.87×103/µL (±91.28). Overall, 17 patients (73.9%) were late presenters, and 11 (47.8%) had advanced HIV disease. Conclusion: Most patients diagnosed with HIV in hematology clinics present with cytopenias and generalized lymphadenopathy, often at advanced stages. Given the small, single-center retrospective design, these descriptive findings should be interpreted cautiously; nonetheless, raising awareness among hematologists to routinely consider HIV testing in patients with unexplained cytopenias and lymphadenopathy may facilitate earlier diagnosis and improve clinical outcomes.

Amaç: Bu çalışmada metastatik meme kanseri tanılı hastalarda uygulanan parenteral ve oral tedavi yöntemlerinin depresyon,anksiyete, uyku kalitesi ve bu etkenlerin kişinin hayat kalitesi üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya metastatik meme kanseri tanısı almış toplam 106 hasta dahil edilmiştir. Hastalar tedavi şekline göre parenteral tedavi (M grubu) ve oral CDK4/6 inhibitörü tedavisi (CDK grubu) alanlar olarak iki gruba ayrılmıştır. Anksiyete ve depresyon düzeyleri Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), uyku kalitesi Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) ve yaşam kalitesi Nottingham Health Profile (NHP) ölçekleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışma grubunun ortalama yaşı 55,8±10,7 yıl olarak bulunmuştur. Hastaların %42,5’inde anksiyete, %39,6’sında depresyon, %46,2’sinde uyku bozukluğu ve %68,9’unda menopoz bulgusu saptanmıştır. Gruplar arasında yaş, HADS-A, HADS-D, PSQI ve NHP skorları açısından anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Anksiyete ve uyku bozukluğu olan hastalarda NHP skorları daha yüksek olup, yaşam kalitesiyle ters yönde ilişki göstermiştir. Sonuç: Metastatik meme kanserinde uygulanan parenteral ve oral tedavi yöntemleri arasında a depresyon, anksiyete , uyku kalitesi ve bu etkenlerin kişi üzerindeki hayat kalitesi açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Her iki tedavi yaklaşımı da benzer düzeyde psikolojik tolere edilebilirliğe sahiptir. Tedavi seçimi yapılırken psikososyal faktörlerin dikkate alınması, hasta merkezli yaklaşımlar açısından önem taşımaktadır.

Objective: The relationship between depression, excessive daytime sleepiness (EDS), and obstructive sleep apnoea syndrome (OSAS) has been investigated in various studies, but this relationship remains unclear. In this study, depression scores in patients undergoing polysomnography (PSG) for suspected OSAS were evaluated, and the relationship between daytime sleepiness and these conditions was investigated. Method: A total of 103 patients (71 men, 30 women) aged 18–75 years who underwent PSG were retrospectively evaluated. Comorbidities, body mass index (BMI), Epworth Sleepiness Scale (ESS), and Beck Depression Inventory (BDI) data were analysed. Patients with psychiatric disorders were excluded. Results: Mild OSAS was found in 29 patients, moderate OSAS in 24 patients, and severe OSAS in 42 patients. According to the BDI, 69 patients had scores consistent with depression, while 32 patients were considered non-depressed. Patients with ESS scores above 10 were considered to have excessive daytime sleepiness. No significant relationship was found between AHI and BDI (p=0.390), but a significant relationship was found between AHI and ESS (p=0.005). No significant relationship was observed between ESS and BDI (p=0.301). Conclusion: No direct relationship was observed between excessive daytime sleepiness and depression. It was concluded that the emotional state of patients with OSAS should be evaluated carefully. Further studies with larger samples are needed.

Giriş: Nükleus akkumbens (NAk), ventral striatumun temel bileşenlerinden biri olup limbik, bilişsel ve motor sistemler arasında işlevsel bir ara yüz oluşturmaktadır. Klinik olarak stereotaktik cerrahi ve nöromodülasyon girişimlerinin hedefi olmasına karşın, komşu gri ve beyaz cevher yapılarıyla olan anatomik sürekliliği nedeniyle sınırlarının kesin olarak tanımlanması güçtür. Bu çalışmada, NAk’ın anatomik sınırlarının ak madde lif diseksiyonu temel alınarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, formalinle fikse edilmiş üç insan beyin kadavrasında mikroskobik büyütme altında ak madde lif diseksiyonu tekniği kullanılarak yapıldı. NAk’ın komşuluk ilişkileri; lateralden mediale, medialden laterale ve superiordan inferiora yönelimlerde gerçekleştirilen aşamalı diseksiyonlarla değerlendirildi. Bulgular: Diseksiyonlar, NAk’ın belirgin ve keskin sınırlarla ayrılmış izole bir çekirdekten ziyade, ventral striatum düzeyinde yer alan bir geçiş alanı niteliğinde olduğunu göstermiştir. Superior düzeyde NAk’ın kaudat nükleus başı ile belirgin bir demarkasyon olmaksızın süreklilik gösterdiği, lateral ve inferolateral yönde ise substantia innominata ile iç içe geçtiği saptanmıştır. Buna karşılık, anterior komissür gövdesi ve bacakları, internal kapsülün anterior segmenti, forniks, singulum ve unsinat fasikülün ventromedial lifleri, NAk’ın göreceli anatomik sınırlarının tanımlanmasında güvenilir ve tekrarlanabilir referans düzlemleri sağlamıştır. Özellikle anterior komissür temel alınarak tanımlanan sagital ve vertikal referans hatlarının, NAk’ın superior ve posterior uzanımının üç boyutlu olarak değerlendirilmesinde belirleyici olduğu gözlenmiştir. Sonuç: Bu çalışma, NAk’ın anatomik sınırlarının klasik gri madde temelli mutlak tanımlar ile açıklanmasından ziyade, ak madde lif diseksiyonuna dayalı topografik bir yaklaşım ile daha tutarlı biçimde değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır. Ak madde referans hatlarını esas alan bu yaklaşım, NAk’ın anatomik organizasyonunun daha doğru yorumlanmasına olanak sağlamakta ve NAk’ı hedef alan stereotaktik, fonksiyonel cerrahi ve nöromodülasyon girişimlerinde anatomik yön bulmayı kolaylaştırabilecek bir çerçeve sunmaktadır.

Amaç: Tanımlayıcı nitelikteki bu araştırma, Aile Sağlığı Merkezlerindeki (ASM) sağlık çalışanlarının Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) ile ilgili bilgi, tutum ve farkındalıklarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araçlar ve Yöntem: Veriler, Niğde ilindeki ASM’lerinde çalışan 90 aile hekimi ve 88 Aile Sağlığı Elemanından (ASE) toplanmıştır. Veriler; Sosyodemografik Soru Formu (SSF), OSB Bilgi ve Tutum Ölçeği ve OSB Farkındalık Anketi ile internet ortamında katılımcılara uygulanarak elde edilmiştir. Veriler bilgisayar ortamında bir istatistik programı ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Aile hekimleri ile ASE’lerin OSB bilgi ve tutum ölçek puanları birbirinin benzeri çıkmasına rağmen aile hekimlerinin farkındalık düzeyi ASE’lerden daha yüksek bulunmuştur. Kadınların, 35 yaş ve üzerinde olanların, evlilerin, çocuk sahibi olanların, lisans ve yüksek lisans mezunlarının, uzun yıllardır çalışıyor olanların, OSB ile ilgili eğitim programına katılanların, OSB’ye yönelik hizmet verenlerin ve birimlerinde kayıtlı OSB tanısı almış ya da OSB olabileceğinden şüphelenilen çocuk olanların diğer gruptakilere göre ölçek puanları daha yüksek çıkmıştır. OSB Bilgi Tutum Ölçeği ve OSB Farkındalık Anketi arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır (p

Aim: Diabetic foot is a disease associated with severe morbidity, mortality, and significant socioeconomic problems. Numerous risk factors influence revision amputations in diabetic feet; however, the literature does not reach a consensus on this matter. This study aims to analyze the significant factors affecting revision surgery in patients who have undergone major lower extremity amputations due to diabetes. Materials and Methods: This retrospective study was conducted at a university hospital in İzmir between April 10, 2023, and October 12, 2023. A total of 276 patients who underwent surgical operation due to diabetic foot between 2010 and 2022 were included in the study. The study evaluated the impact of demographic characteristics and various parameters, including a history of peripheral angiography or peripheral bypass, the surgical specialty performing the operation, hemoglobin, platelet count, hemoglobin A1c, albumin, sedimentation rate, C-reactive protein, sodium and potassium levels, lymphocyte-to-neutrophil ratio, blood transfusion requirements, and the Charlson Comorbidity Index, recorded at admission and discharge, on the need for revision surgery. Results: The patients were divided into two groups: those who underwent revision amputation (96) and those who did not (180). The revision amputation rate among all patients was determined to be 35%. The risk of revision amputation can be predicted by the admission and discharge albumin levels, as well as the admission and discharge potassium levels. In addition to high admission albumin levels and low discharge potassium levels, high admission potassium levels may also contribute to the adverse outcomes of revision surgery. Conclusions: In this study, it was found that albumin levels, which are considered important for wound healing in many sources, were not a determining factor for revision amputation as previously thought. Additionally, the regulation of potassium levels, which can be affected by various metabolic diseases, may have a significant impact on the revision surgery that becomes necessary after amputation.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinde kişilerarası duyarlılık ve iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tipte olan bu araştırma, bir devlet üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümünde kayıtlı n=303 öğrenci ile Nisan-Haziran 2022 tarihleri arasında yürütülmüştür. Veriler, Katılımcı Bilgi Formu, Kişilerarası Duyarlılık Ölçeği (KDÖ) ve İletişim Becerileri Ölçeği (İBÖ) aracılığıyla çevrimiçi form ile elde edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, KDÖ toplam puanının İBÖ toplam puanına etkisi Lineer Regresyon analizi ile incelenmiştir. KDÖ alt boyutlarının İBÖ alt boyutları üzerindeki etkisi yol analizi ile incelenmiştir. Anlamlılık düzeyi p

Distraksiyon osteogenezi, ksalm ekstremitelerin kademeli olarak uzatlmasna ve/veya kemik deformitelerinin dzeltilmesine olanak tanr; ama, dizilimi yeniden salamak, fonksiyon ve grnm iyiletirmektir.Distraksiyon osteogenezi teknii ve prensipleri, kemik ve yumuak doku uzunluunun artrlmas yoluyla fonksiyonel geliim gerektiren eitli pediyatrik st ekstremite durumlarna uygulanabilse de literatrn byk ounluu alt ekstremite deformitelerindeki uygulamalar ve sonularn tanmlamtr.Bunun ksmen, st ekstremiteye ynelik giriimlerin yksek komplikasyon oranyla ilikili olabilecei dnlmektedir.st ekstremite deformiteleri ayn fonksiyonel neme sahip olmasa da uzatma srasnda karlalan sorunlar alt ekstremite uzatmalarnda grlen komplikasyonlara benzerlik gstermektedir.Bu derleme makalesi, pediyatrik st

Amaç: Araştırma, üniversite hemşirelik öğrencilerinde Kişilerarası İlişki Biçimi ve Sosyal-Duygusal Yetkinlik düzeyinin Pandemi Kaygısına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: İlişki arayıcı olarak tasarlanan çalışma, bir üniversitede 2021-2022 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören 349 hemşirelik lisans öğrencisiyle yürütülmüştür. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Kişilerarası İlişki Boyutları Ölçeği (KİBÖ), Sosyal-Duygusal Yetkilik Ölçeği ve Pandemi Kaygısı Ölçeği’yle toplanmıştır. Veriler, tanımlayıcı istatistikler, korelasyon ve lineer regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Ayrıca ölçeklerin cronbach alpha güvenirlik değerleri, puan ortalamaları ve minimum-maksimum değerleri hesaplanmıştır. Bulgular: Öğrencilerinin %72,2’si kadın ve yaş ortalaması 20,4±4,5 ve %16.9’u COVID-19 geçirdiğini belirtmiştir. Pandemi kaygısının kız öğrencilerde ve yaş azaldıkça arttığı ve öğrenci hemşirelerin kişilerarası ilişki biçimleri ile pandemi kaygısının tüm alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Sonuç: Öğrenci hemşirelerin cinsiyeti, yaşı, kişilerarası ilişki boyutları (özellikle onay bağımlılık ve güven duyma alt boyutları), COVID 19 nedeniyle daha önce kendisi ya da bir yakınının hastanede yatarak tedavi olma öyküsüne sahip olma pandemi kaygısını etkilemektedir

Objective: This study aims to determine the frequency of thrombocytopenia in infants born to mothers with pregnancy-induced hypertension characterized by high blood pressure and proteinuria, such as preeclampsia. Additionally, the thrombocytopenic infants' platelet volumes (MPV) will be compared to those of infants born from normal pregnancies. The results of this study can provide insights into the health status of infants experiencing thrombocytopenia during the pregnancy process. Moreover, the relationship between thrombocytopenia and MPV will be examined, and understanding this relationship will help us better comprehend the impact of thrombocytopenia. Methods: This study aims to determine the differences in platelet counts and mean platelet volume (MPV) between newborns of preeclamptic mothers who develop thrombocytopenia and those who do not, as well as newborns from normal pregnancies. To attain this objective, a total of 60 infants with comparable gestational ages were segregated into three distinct groups. The first group comprised 20 infants born to mothers suffering from preeclampsia who exhibited thrombocytopenia (Group A), the second group included 20 infants born to mothers with preeclampsia but without thrombocytopenia (Group B), and the third group consisted of 20 infants born to mothers with uncomplicated pregnancies (Group C). Using hematological data obtained from medical records, the newborns' birth weights, platelet counts, and MPVs were compared according to the first 72 hours of life. These analyses aimed to determine the impact of thrombocytopenia on newborns' birth weights and platelet counts and to investigate the relationship between thrombocytopenia and MPV. Results: According to the findings of this study, it was observed that as the platelet count decreased in newborns of preeclamptic mothers with thrombocytopenia, mean platelet volume (MPV) values increased. In Group A infants, where platelet counts were the lowest, the highest MPV values were observed. However, statistical analysis revealed no significant correlation between MPV and platelet counts. Additionally, no significant difference was detected between the groups in terms of MPV values (p=0.053). Conclusion: The findings of this study suggest that as the likelihood of developing thrombocytopenia in preeclamptic mothers increases, the volumes of platelets can change, which can affect MPV values. However, the lack of correlation between MPV and platelet counts emphasizes that thrombocytopenia alone is not sufficient evidence and that platelet functions should also be considered. Therefore, these findings highlight the importance of monitoring both platelet counts and functions in the case of thrombocytopenia in infants born to preeclamptic mothers. An increase in platelet volume is considered an indicator of platelet destruction, while a decrease is considered an indicator of insufficient platelet production. The results of this study demonstrate that the etiology of thrombocytopenia observed in infants born to preeclamptic mothers cannot be explained solely by platelet volume. This suggests that factors other than platelet reduction or destruction may also contribute to the development of thrombocytopenia. Therefore, platelet volume alone cannot be used as an indicator, and other factors, including platelet production and destruction, must also be considered. In conclusion, further research is needed to investigate the causes of thrombocytopenia in infants born to preeclamptic mothers.