Istanbul Commerce University

Abstract Objective Tinnitus is the perception of sound without an external source, and its pathophysiology—particularly in individuals with normal hearing thresholds—remains unclear. This study evaluates the interaction between tinnitus and outer/inner hair cells, the efferent auditory system, and potential dead regions based on Jastreboff’s 'mismatched damage' theory. Methods The study included 32 healthy individuals aged between 20 and 40 years, matched with 32 individuals with normal and mild hearing loss and tinnitus complaints. Participants were subjected to acoustic impedance, acoustic reflex, pure tone audiometry, high-frequency audiometry, speech reception and discrimination tests, Threshold Equalizing Noise test, Transient Evoked Otoacoustic Emissions, Distortion Product Otoacoustic Emissions, Medial Olivocochlear Reflex tests and tinnitus frequency and intensity matching tests. Results There were frequency-dependent and lateralized differences in pure tone audiometric thresholds between the tinnitus and control groups, with more widespread threshold elevation in the tinnitus-right ear. DPOAE amplitudes were significantly reduced across all tested frequencies in the tinnitus group, whereas TEOAE amplitudes were significantly reduced in the mid-to-high-frequency range (1400–4000 Hz). After correction for multiple comparisons, no significant differences were observed between groups in the TEN test. MOCR measurements revealed significantly reduced suppression in the tinnitus group at 1400, 2000, and 2800 Hz. Conclusion The findings indicate that tinnitus in individuals with normal hearing and mild hearing loss is associated with subtle outer hair cell–related dysfunction and frequency-specific alterations in efferent auditory modulation, in the absence of extensive inner hair cell or neural damage. This pattern is consistent with the concept of afferent–efferent mismatch described in the “mismatched damage” theory. However, given the cross-sectional design of the study, these associations should not be interpreted as causal.

Otomotiv endüstrisinin, özellikle elektrikli araçların yükselişiyle birlikte hızla evrilmesi, güvenilir ve hassas kalite kontrol sistemlerine olan ihtiyacı artırmıştır. Bu çalışma, katodik elektro-kaplama süreci sırasında tork bütünlüğü ve elektriksel iletkenliğin korunabilmesi amacıyla boyasız kalması gereken batarya taşıyıcı cıvatalarının denetimine odaklanmaktadır. Konvansiyonel denetim yöntemleri, genellikle konik aynalı sistemlere dayanmakta olup, alt diş bölgelerinde sınırlı görüş alanı ve kaplama özelliklerindeki değişkenlik nedeniyle cıvata yüzeyindeki boya hatalarını tespit etmede yetersiz kalmaktadır. Bu sınırlamaları aşmak amacıyla, robot destekli bir kamera, düz ayna konfigürasyonu ve lazer tabanlı konumlandırmayı içeren yeni bir denetim sistemi geliştirilmiştir. Söz konusu sistem, mekanik çarpışma riski olmadan 360 derecelik görüntüleme sağlamakta ve gerekli tüm eksenlerde hassas hizalama olanağı sunmaktadır. Geliştirilen sistem, kaplama hataları simüle edilmiş M6 ve M8 cıvatalar üzerinde test edilmiştir. Boyanmış alanların (parlaklık < 60) ve boyanmamış yüzeylerin (parlaklık 60–120) ayrımında parlaklık temelli analiz yöntemi kullanılmıştır. İlk sonuçlar, farklı cıvata boyutlarında tespit tutarlılığının arttığını göstermiştir. Ancak sistemin dayanıklılığının doğrulanması için farklı üretim koşullarında ilave testlere ihtiyaç duyulmaktadır. Elde edilen bulgular, batarya taşıyıcı montajlarında ve benzeri yüksek hassasiyet gerektiren otomotiv uygulamalarında görsel denetimin otomatikleştirilmesi adına umut vadeden bir yaklaşımı ortaya koymaktadır.

This research aimed to examine and compare the effects of technical cooperation grants and the time required to enforce a contract on the production value added across Serbia, Bosnia and Herzegovina and Croatia. The dataset for Bosnia and Herzegovina, Serbia and Croatia from the World Bank’s Country Report database was used for the years 1994-2023. Results showed that Manufacturing value added (MVA) was negatively correlated with Gross Domestic Product (GDP) (r=-0.448; p<0.05) in Serbia. Correlation between MVA with Time Required to Enforce a Contract (TREC) and Technical Cooperation Grants (TCH) for Serbia were insignificant (p>0.05). Correlations between MVA with TREC, TCH and GDP for Bosnia and Herzegovina and Croatia were insignificant (p>0.05). Effects of TREC, TCG and GDP on MVA were insignificant for Bosnia and Herzegovina, Croatia and Serbia were statistically insignificant (p>0.05). The time it takes for a contract to enter into force and technical cooperation grants do not have an effect on the added value of production in three different and important European Union (EU) economies including one member and two candidates.

Bu çalışma, sürdürülebilirlik iletişimi kapsamındaki çevreci reklamlarda kullanılan sözel mesajların, iletim yönelimine göre tematik olarak sınıflandırılmasını amaçlamaktadır. Araştırmanın özgün katkısı, çevreci reklamları içerik kategorilerine göre değil, mesajın iletildiği özneye, yani reklamın markayı mı, yoksa tüketiciyi mi merkeze aldığına göre yeniden kavramsallaştırmasıdır. Bu amaçla, Ocak 2022– Ekim 2025 tarihleri arasında Türkiye’deki ulusal ve uluslararası reklam yarışmalarında (örneğin, Felis, Kristal Elma; MMA smarties, Effie gibi) ödül almış yirmi reklam, yalnızca sözel içerikleri, seslendirme ve sloganlar temel alınarak analiz edilmiştir. Görsel öğeler ya da müzikal unsurlar bu sınıflandırmaya dahil edilmemiştir. Analiz sürecinde Braun ve Clarke’ın (2006; 2012) tematik analiz yaklaşımı doğrultusunda hem önceden tanımlanmış kuramsal kavramlara dayalı hem de veriye duyarlı şekilde yapılandırılan hibrit bir kodlama stratejisi benimsenmiştir. Üç ana tema, altı alt tema ve on yedi kod düzeyinde geliştirilen yapı, reklamların mesaj yönelimi açısından sınıflandırılmasını mümkün kılmıştır. Her ne kadar kodlar arası ilişkiler sayısal analizlerle desteklenmiş olsa da reklamların tematik olarak kategorilendirilmesi bütünüyle nitel araştırma yöntemleri esas alınarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma, literatürde sıkça rastlanan içerik türlerine göre ayrıştırma yaklaşımından farklılaşarak, iletişim yönelimine dayalı alternatif bir sınıflandırma önermektedir. Bu yönüyle hem sürdürülebilirlik iletişimi literatürüne hem de nitel araştırma yöntemlerine kuramsal ve metodolojik bir katkı sunmaktadır.

This study explores the adoption of augmented reality (AR) in digital insurance services through the lens of the unified theory of acceptance and use of technology (UTAUT). As insurers increasingly turn to digital solutions to improve operational efficiency and customer engagement, AR emerges as a promising yet under-researched technology with applications in claims processing, risk communication, and policy visualization. By adapting core UTAUT constructs – performance expectancy (PE), effort expectancy (EE), social influence (SI), facilitating conditions (FC), behavioral intention (BI), and actual use (AU) – the research employs a scenario-based quantitative design to assess user perceptions and BIs in a simulated AR insurance environment. Data were collected via an online survey targeting individuals with prior insurance experience and basic digital literacy. The structural model was tested using structural equation modeling (SEM). Results reveal that EE, SI, and FC have significant positive effects on BI, and that BI strongly predicts AU. However, PE does not significantly influence BI, suggesting that perceived ease of use and environmental support outweigh functional expectations in early-stage technology contexts like AR insurance. The findings provide both theoretical and practical contributions. Theoretically, the study extends UTAUT to a novel application domain, offering insights into user behavior around emerging InsurTech tools. Practically, it highlights the importance of intuitive design, social endorsement, and infrastructural readiness for fostering adoption. These insights can inform insurers aiming to integrate AR into their digital service strategies.

Bu çalışma, dijital dönüşümün sesli kitap sektörü üzerindeki etkisini Storytel vaka çalışması üzerinden incelemektedir. 21. yüzyılın başından bu yana hız kazanan dijitalleşme, yalnızca teknolojik inovasyonu değil, aynı zamanda ekonomik yapıları ve kültürel tüketim alışkanlıklarını da kökten değiştirmiştir. Bu dönüşümün somut laboratuvarları olan sesli kitap platformları, erişim ekonomileri, veri odaklı iş modelleri ve ağ etkilerini birleştiren yeni ekosistemlerin oluşumunun önünü açmaktadır. Çalışma, dijital ekonominin temel dinamiklerinin (ağ etkileri, düşük marjinal maliyetler, veri yönetişimi) Storytel'in iş modeline nasıl yansıdığını ve bu platformların içerik üreticileri, kullanıcılar ve telif hakkı sahipleri için oluşturduğu etik ve ekonomik zorlukları ele almaktadır. Nitel tematik analizin sonuçları, erişilebilirlik, içerik çeşitliliği, zaman ve konumdan bağımsız tüketim, kişisel gelişim, paranın karşılığını alma ve abonelik sürekliliği gibi unsurların kullanıcı deneyimini şekillendirdiğini göstermektedir. Bu nedenle sesli kitap ekosistemi, yayıncılığın yalnızca dijital bir uzantısı değil; veri odaklı altyapısı, yerelleştirilmiş içeriği ve öneri algoritmalarıyla kültürel ekonominin aktif bir bileşeni haline gelmektedir. Dijital yayıncılığın sürdürülebilir gelişimi için telif hakkı rejimleri, pazar yoğunlaşması ve algoritmik çeşitlilik gibi konuları dikkate alan kapsayıcı politikalar esastır.

Abstract With the motivation to explore China’s nationally determined contributions (NDCs) toward a net zero emission future, we examine whether green technology innovation mitigates carbon dioxide (CO 2 ) emission thereby improving environmental quality across five of the most populous provinces (consisting of 85 cities) for the period between 2007 and 2019 in a multidimensional panel approach with an endogeneity robustness from two-step system generalized method of moments (GMM). The results show green technology innovation, economic output (GDP), and financial development spur CO 2 emission in the across the provinces. Meanwhile, especially in the whole panel, green technology innovation is dependent on the level of industrial structure (a moderation effect), but this interaction effect fails to show desirable outcome in the province-specific cases. Additionally, in each of Guangdong, Henan, Hunan, Shandong, and Sichuan provinces, carbon emission is triggered by an increase in GDP and financial development. Additionally, green technology innovation (i) worsens carbon emission through the moderating effect of advanced industrial structure and industrial structure rationalization in Guangdong and Sichuan provinces (ii) worsens carbon emission through the moderating effect of rationalization of industrial structure in Henan, Sichuan, and Shandong provinces. These findings have vital policy insight toward improving the quality of green innovations in China. Graphical Abstract