Transport wodoru rurociągami stalowymi może prowadzić do niekorzystnego oddziaływania na ich materiał. Zjawisko to ma szczególne znaczenie w przypadku stali o podwyższonej wytrzymałości, na przykład o minimalnej normatywnej granicy plastyczności wynoszącej 485 MPa. Na odporność stali na działanie wodoru wpływ mają takie czynniki jak środowisko pracy, właściwości materiałowe oraz charakterystyka mechaniczna. W obszarze środowiska istotna jest temperatura, w odniesieniu do materiału – poziom wytrzymałości, mikrostruktura i jej jednorodność, a w zakresie właściwości mechanicznych – naprężenia występujące w ściankach rury, wady materiałowe, cykliczne zmiany ciśnienia oraz naprężenia szczątkowe pozostające w materiale po procesach produkcyjnych i obróbczych. Ze względu na stosunkowo niską temperaturę pracy rurociągów transportujących wodór nie ma konieczności oceny wpływu wodoru na materiał w temperaturach powyżej 150°C, w których czynnik ten może istotnie oddziaływać na odporność stali. Rury stalowe wytwarzane w odmiennych warunkach obróbki różnią się składem chemicznym oraz mikrostrukturą. W przypadku rur przewidzianych do pracy przy wysokich naprężeniach zaleca się stosowanie stali normalizowanej. W obszarze czynników mechanicznych istotne są naprężenia w ściance rury i ich zmienność, defekty materiałowe oraz naprężenia szczątkowe pozostające po procesach produkcyjnych. Gazociągi projektowane są głównie do pracy przy obciążeniach statycznych, gdyż zmiany ciśnienia są niewielkie. Długotrwałe oddziaływanie wodoru może jednak powodować degradację mechaniczną, prowadzącą do inicjacji i propagacji pęknięć oraz obniżenia wytrzymałości stali. W artykule zaprezentowano wyniki badań przeprowadzonych w Instytucie Nafty i Gazu – Państwowym Instytucie badawczym (INiG – PIB), których celem była ocena wpływu wodoru na rury wykonane ze stali gatunku L485NE. Badania polegały na poddaniu próbki rury działaniu wodoru pod ciśnieniem 6,3 MPa. Następnie przeprowadzono ocenę potencjalnych uszkodzeń ścianki rury z zastosowaniem badań ultradźwiękowych. Na podstawie uzyskanych wyników nie stwierdzono negatywnego oddziaływania wodoru na materiał badanej rury.

Artykuł dotyczy prac badawczych stanowiących wsparcie dla przemysłu gazowniczego, głównie podziemnego magazynowania gazu (PMG) w złożach sczerpanych i kawernach solnych. Skoncentrowano się na zagadnieniach związanych z eliminacją skażeń siarkowodorowych powstających w warunkach złożowych oraz na metodach ograniczania niekorzystnych zjawisk o charakterze biogennym. Przedstawiono także problem występowania mikroorganizmów anaerobowych i aerobowych w środowisku wgłębnym skały zbiornikowej. Ponadto w artykule nawiązano do wdrożeń na skalę przemysłową projektów zastosowania specjalistycznych preparatów bezpośrednio do odwiertów lub instalacji powierzchniowych. Do preparatów tych należą zarówno neutralizatory siarkowodoru, jak i zbliżone pod względem budowy chemicznej biocydy. Zjawiska o charakterze biodegradacyjnym występują nie tylko w obiektach PMG, ale również w środowisku polimerowych płuczek wiertniczych. Niezbędny jest więc prawidłowy dobór preparatów typu H2S scavenger do zastosowań przemysłowych. Należy zaznaczyć, że preparaty te posiadają także właściwości antybakteryjne. Instytut Nafty i Gazu – Państwowy Instytut Badawczy wykonał szereg badań dotyczących skuteczności działania różnych substancji aktywnych w procesach likwidacji skażeń gazu ziemnego związkami siarki. Część z nich zaprezentowano w artykule.

A principle is proposed for the joint analysis of the hydrodynamic and strength characteristics of the elements of a downhole oil jet pump. Using ANSYS software, a 3D model of the ejection system was constructed, with is the geometric space limited by the boundary surfaces drawn through the annular section of the ejection system’s annular space, the suction line connecting the receiving chamber of the jet pump with the sub-packer diagonal and the outlet section diffuser. Fluid and solid mesh models were generated using virtual topology tools and a condensed layout of calculated finite elements in places of complex geometry and high pressure gradients. Stress in the body elements of the jet pump is caused by the difference in pressure acting on the outer and inner surfaces, accompanied by changes in the configuration of the flow path. The distribution of forces within the elements of the downhole ejection system was systematized: the working nozzle is subjected to tensile stress, while the receiving chamber, mixing chamber and diffuser of the oil jet pump are subjected to compressive stress. An increase in the magnitude of compressive stresses in the body elements of the jet pump toward the outlet section of the diffuser was calculated. Numerical modelling results indicate that the body elements of the receiving chamber and the outlet section of the jet pump diffuser are subjected to the heaviest loads. In experimental studies, the operating parameters of the ejection system corresponding to the occurrence of maximum stress compression in the jet pump components were determined. The maximum stresses in the body elements of the jet pump correspond to the minimum values of the injection coefficient of the jet pump, which are observed at the initial stage of formation fluid during the oil wells development. The results obtained support the recommendation to increase the internal diameter of the jet pump, which, under compressed well conditions, ensures an increase in its productivity without altering external overall dimensions.

Azerbaijan currently plays a key role in reducing Europe’s dependence on Russian gas and in diversification of gas pipeline routes. The predicted capacity of the Azerbaijani natural gas reserves, the volume of actual production, existing infrastructure, political stability, and participation in recent projects have demonstrated the country’s reliability as partner, which has been unequivocally acknowledged. This article presents an analysis of the current operations and prospective development directions of the Southern Gas Corridor, which plays a critical role in delivering natural gas to the European Union. The applied methodology is based on the dynamics of current and potential gas reserves which have the potential to support this energy corridor during its expansion phase with the increased natural gas volumes. Production trends, domestic demand, and export volumes have been analyzed accordingly, and forecasts have been generated based on current data and external sources for the coming years. Based on the conducted research, it was determined that the natural gas supply from existing Azerbaijan crude oil, gas, and gas condensate reserves, along with those located in the Caspian Sea area, as well as the potential transportation of natural gas from Turkmenistan and Kazakhstan, may lead to a significant increase in the volume of natural gas exported through the Southern Gas Corridor to Europe which is supported and proved by conducted calculations.

The world is shifting away from petrol and oil-based energy sources, which have been linked to environmental degradation and global warming. To address these environmental issues and reduce greenhouse gas emissions in the transportation sector, the transition from conventional gasoline-powered vehicles to natural gas (CNG) vehicles has recently gained traction. This paper presents an overview of the progress made in the use of compressed natural gas as viable and environmentally friendly alternative fuel in Nigeria. The efforts made thus far by the Nigerian government in embracing the use of CNG and the projects executed to ensure a smooth transition from the use of conventional fuels to natural gas fuels are discussed. In addition to the existing CNG stations across the country, twelve new stations were installed in two major cities, and the government officially launched hundreds of CNG intra- and inter-state buses in July 2024. It has also established centres for the conversion of existing petrol and diesel vehicles to CNG vehicles, with the goal of alleviating the hardships faced by Nigerians as a consequence of the removal of petrol subsidies. It is suggested that the hazards associated with CNG storage, such as in vessels, tanks, and cylinders, should be critically assessed because their explosions are almost always unexpected and disastrous. Also, possible activities that could potentially lead to explosions should be identified for proper protection.

W artykule omówiono zagadnienia dotyczące technologii zaczynów i kamieni cementowych, które mogą być wykorzystane do uszczelniania rur okładzinowych w podziemnych magazynach wodoru. Testy laboratoryjne prowadzone były dla dziesięciu receptur cementowych. Do zaczynów wprowadzano różne dodatki modyfikujące (m.in. nanomateriały w postaci nano-SiO2, nano-Al2O3, lateks oraz środek polimerowy). Ponadto w skład zaczynów cementowych wchodziły domieszki odpieniające, upłynniające, antyfiltracyjne oraz opóźniacz czasu wiązania. Badania prowadzono w temperaturze 60°C w autoklawach ciśnieniowych, jak i w naczyniach deponowanych w ciśnieniu atmosferycznym. Do sporządzania receptur używano cementu wiertniczego klasy G. Określano parametry technologiczne stwardniałych zaczynów cementowych, tj. wytrzymałość na ściskanie, przyczepność do rur stalowych oraz porowatość. Zaczyny cementowe zaprezentowane w artykule miały gęstość z przedziału około 1840–1935 kg/m3. Spośród testowanych receptur najkorzystniejsze parametry technologiczne uzyskano dla próbki zawierającej w swym składzie 0,5% nano-Al2O3 (nanoglinu) oraz 20% mikrocementu. Kamień cementowy powstały po związaniu tego zaczynu cechował się niezwykle wysoką wytrzymałością mechaniczną. W warunkach cyklicznych zmian ciśnienia próbki kamienia osiągały wytrzymałość na ściskanie powyżej 55 MPa po 9 miesiącach hydratacji (te same próbki deponowane w ciśnieniu atmosferycznym uzyskały wytrzymałość powyżej 51 MPa). Przyczepność do rur stalowych próbek cementowych również była bardzo wysoka, dochodziła do 12 MPa. Omawiana receptura posiadała również najniższą porowatość spośród badanych próbek (jej porowatość po deponowaniu w autoklawie wyniosła 23,8%). Pory o najmniejszych rozmiarach (poniżej 100 nm) stanowiły zdecydowaną większość z ogólnej ilości porów występujących w matrycy cementowej (było to 94–95% ogólnej ilości porów). Bardzo dobre parametry technologiczne uzyskano również dla zaczynu zawierającego w składzie 0,5% nano-Al2O3 oraz 5% mikrocementu, a także zaczynu, w którego składzie znalazło się 0,3% nano-SiO2 oraz 20% mikrocementu. Wytrzymałość na ściskanie i przyczepność do rur stalowych (dla stwardniałych zaczynów cementowych badanych w okresie od 28 dni do 9 miesięcy) wzrastały wraz z upływem czasu deponowania próbek. Zaczyny cementowe o najlepszych parametrach technologicznych, zawierające nanokomponenty w odpowiednio dobranych ilościach, będą mogły znaleźć zastosowanie podczas prac związanych z uszczelnianiem rur okładzinowych w otworach wierconych w celu magazynowania wodoru w sczerpanych złożach węglowodorów.

Condensate dropout in the reservoir, below the saturation pressure, leads to a change in the composition of hydrocarbon gas and liquid at reservoir conditions, blocking part of the pore space, resulting in reduced well productivity. It also causes the composition of the fluid carried to the surface to contain a smaller amount of valuable intermediate hydrocarbon components such as C5+. The condensate dropped-out in the reservoir remains immobile until its saturation exceeds the critical saturation, or it is re-evaporated by miscible injection at pressure. The volume of the condensate bank in the reservoir and the resulting residual condensate reserves can reach tens of millions of m3 and, as a rule, consist of light and valuable hydrocarbon fractions. This publication investigates, using a compositional hydrodynamic simulator, the possibility of re-vaporizing a given volume of condensate and producing it by injecting a fluid that, at a given pressure and temperature, will mix with the condensate in the reservoir and form a single phase. A low-permeability gas condensate reservoir (0.001–0.1 mD), developed using a horizontal well with multi-stage hydraulic fracturing, is considered as a synthetic model. The results of the simulation showed a significant change in the composition of reservoir fluids with a corresponding decrease in reservoir pressure. The composition of the dropped-out condensate was determined, and a method for its mobilization by sequential injection of a mixing agent and production (huff-and-puff) was tested for different injection fluids. The methodology for selecting an injection agent based on the equation of state (EOS) in a PVT package for mixing displacement is considered and described. This type of numerical sensitivity provides a better understanding of the phase behavior of gas condensate, not only along the wellbore or fractures but also deep into the reservoir. It allows engineers to better optimize the development process and achieve significantly higher gas and condensate recovery rates by injecting a miscible fluid that is properly selected for a particular fluid system.