تأثیر قارچ مایکوریز، باکتری سودوموناس و اسیدهیومیک بر شاخصهای رشدی لوبیا (Phaseolus vulgaris L.)

به‌منظور بررسی تأثیر کودهای آلی (اسید هیومیک و عصاره ورمی‌کمپوست) بر خصوصیات رشدی، مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی مرزه خوزستانی (Satureja khuzistanica Jamzad.) آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی شرکت دارویی خرمان در شهرستان خرم آباد در بهار 1392 به‌ صورت فاکتوریل در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای مورد بررسی شامل سه غلظت 5، 10و 15 درصد عصاره ورمی‌کمپوست و مقادیر 5/1، 5/2 و 5/3 لیتر در هکتار اسید هیومیک بودند که به صورت محلول‌پاشی مورد استفاده قرار گرفتند. فاکتورهای مورد بررسی شامل، ارتفاع بوته، تاج بوته، طول و عرض برگ، عملکرد وزن خشک اندام هوایی، عملکرد وزن خشک برگ، بازده اسانس، عملکرد اسانس، محتوای فنل و فلاونوئید کل بودند. تیمارهای مختلف اسید هیومیک و عصاره ورمی‌کمپوست بر صفات مورفولوژیکی (ارتفاع بوته، تاج بوته، طول و عرض برگ) در طی چهار مرحله نمونه‌برداری قبل از گلدهی تأثیر معنی‌دار نداشتند. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار وزن خشک اندام هوایی (460 گرم در متر‌مربع)، وزن خشک برگ (33/195 گرم در متر‌مربع) و عملکرد اسانس (38/6 گرم در متر‌مربع) در تیمار 5/3 لیتر در هکتار اسید هیومیک و غلظت 20 درصد عصاره ورمی‌کمپوست به‌دست آمد، که با تیمار شاهد اختلاف معنی‌داری را نشان داد. بیشترین درصد اسانس (43/3 درصد) در تیمار 5/1 لیتر در هکتار اسید هیومیک و غلظت 20 درصد عصاره ورمی‌کمپوست دیده شد. تیمار 5/2 لیتر در هکتار اسید هیومیک و غلظت 5 درصد عصاره ورمی‌کمپوست با (56/46 میکروگرم گالیک اسید در میلی‌گرم عصاره خشک) و تیمار 5/3 لیتر در هکتار اسید هیومیک و غلظت 5 درصد عصاره ورمی‌کمپوست با (13/749 میکروگرم روتین در میلی گرم عصاره خشک) به ترتیب بیشترین تأثیر را بر محتوای فنل و فلاونوئید داشتند. به نظر می‌رسد مصرف مقادیر مناسب از اسید ‌هیومیک و عصاره‌ ورمی‌کمپوست با افزایش مواد آلی خاک، از طریق بهبود فعالیت‌های میکروبی خاک و نیز فراهمی جذب بیشتر عناصر غذایی، سبب افزایش میزان فتوسنتز و ماده خشک گیاهی می‌گردد و در بین تیمار‌های بررسی شده، تیمار 5/3 لیتر در هکتار اسید هیومیک و غلظت 20 درصد عصاره ورمی‌کمپوست به عنوان یکی از بهترین تیمار شناخته شد.

به منظور بررسی اثرات کود‌‌های آلی و شیمیایی بر برخی ویژگی‌های کمی و کیفی چای ترش آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 10 تیمار و 4 تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل انجام شد. تیمار‌ها شامل: (T1) عدم مصرف کود (شاهد)، (T2) 300 کیلوگرم کود نیتروژن، فسفر و پتاسیم در هکتار به نسبت 2:1:1، (T3) 20 تن کود گاوی در هکتار، (T4) 10 تن کمپوست در هکتار، (T5) 5 تن ورمی‌کمپوست در هکتار، (T6) محلول پاشی اسید هیومیک به نسبت 5/1 در هزار، (T7) 50 درصد T2 + T6، (T8) 50 درصد T3 + T6، (T9) 50 درصد T4 +T6 و (T10) 50 درصد T5 + T6 بودند. نتایج نشان داد در اکثر صفات مورد بررسی اختلاف معنی‌داری بین تیمارهای اعمال شده و شاهد وجود داشت، به طوری که بیشترین مقدار ارتفاع و تعداد شاخه‌های جانبی و قطر ساقه در نتیجه کاربرد تیمار کودهای آلی توأم با اسید هیومیک (T8، T9 و T10) حاصل شد. تأثیر کود‌ کمپوست توأم با اسید هیومیک (T9) بر وزن‌تر و خشک کاسبرگ (31/157، 69/22 گرم در بوته)، تعداد میوه در بوته، وزن میوه، تعداد دانه در بوته، و در مورد میزان آنتوسیانین، تأثیر کود گاوی توأم با اسید هیومیک (T8) نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود. نتایج این تحقیق نشان داد که کاربرد کودهای آلی در بهبود عملکرد کمی و کیفی گیاه دارویی چای ترش و همچنین در جهت پایداری تولید و حفظ محیط زیست تأثیر مثبتی داشته و به نظر می‌رسد کودهای آلی جایگزین مناسبی برای کودهای شیمیایی باشند.

The study was carried out to evaluate the effects of soil application of humic acid and calciumon morpho-physiological traits and Na+, Mg2+, Ca2+ uptake of Pistachio seedling (Akbari) grown under salt stress. A completely randomized design was used with four replications in greenhouse conditions. The experimental treatment consisted of four levels of humic acid (Bis humic) (0, 4, 8 and 12 gr kg-1 soil) and anti-salt as a source of Ca+2 (0, 1, 2 and 3 gr kg-1 soil). Results indicated that humic acid and anti-salt significantly increased vegetative growth, such as root fresh and dry weight, stem diameter, leaf number and leaf area, of pistachio seedling in comparison with the control group (p<0.05). However, no significant differences in fresh and dry weight of shoot of pistachio seedling were detected in all treatments except in humic acid 8 gr kg-1 soils. The results indicated that the application of humic acid and anti-salt decreased Na+ absorption in pistachio seedling in all experimental treatments (p<0.05). No significant differences in Ca+2 and Mg+2 absorption were detected in all treatments. Results showed a significant reduction of the electrical conductivity (EC) and sodium adsorption ratio (SAR) in all levels of humic acid and anti-salt in soil. However, in these treatments, there were no statistically significant differences in the pH. The best concentration of humic acid and anti-salt was 8 gr kg-1 soil and 3 gr kg-1 soil, respectively. This study revealed the relative importance and efficiency of humic acid and anti-salt to salinity stress tolerance in pistachio seedling.

The opportunity of agribusiness palm oil plantation related to the increased of plam oil demand in the world. The business of palm oil plantation in Indonesia now is facing the limited land resources. Development of palm oil plantation to sub optimals lands such as acid sulphate soils were estimated in 2.0 millions hectares in Indonesia. The palm oil cultures in acid sulphate soils need the appropriate of inputs and efficiency based in land characteristics. Glass house experiments was conducted with randomized complete designs with three replications. An experiments consisted of two sub aactivities i.e combination of NPK dosage with humic matterial application methods. Each treatment consisted 30 plant/polybag so that totals 720 plants/polybag, Sub activity 1 (Humic matterial coated on NPK fertilizers) : a) 100 % NPK + no humic coating 0 % , b) 100 % NPK + humic coated 0,5 %, c) 75 % NPK + humic coated 1,0 %, d) 50% NPK + humic coated 2%. Humic applicated in % (v/w). Sub activities 2 (application of humic liquid was sprayed). : were kind of four of treatments (1) 100 % NPK 100 % with out humic, (2) 100 % NPK + humic (liquid) 3 cc/plant, (3) 75 % NPK + Humic (liquid) 3 cc/plant, and (4) 50% NPK + humic (liquid) 6 cc/plant.. Application of humic was sprayed suited in on each treatments 20 times equivalent 1 – 2 liters, humic acid was diluted in 20 l water was applicatid in polybags eachs 3 – 4 weeks. Parameter were observed in soil chemical characteristics before planting, plants growth (plant height, plant diameters and leaf numbers per plant) and leaf macronutrient contents such as N, P, K, Ca and Mg. Data were collected by using variant analized. Differents of the treatments were tested by DMRT0.05. Result showed that (1) Fertilizer appplied 75% NPK recommended + liquid humic 1% (v/w) (coated) better than to increase of plant height, plant diameters and leaf numbers of palm oil at 6 and 7 month ago compared to others.(2) Applicaton of 75% NPK with sprayed 3 cc humic per plant will increased the plant height most, plant diameters and leaf numbers at age of 6 and 7 month ago than the others. (3) Applivcation of humic matter 1% (v/w) (coated) at 75 % NPK better than application of 75 % NPK applied + humic (liquid) 3 cc per plant that was sprayed in the soil polybag on plant height, diameter plant and number of leaf per plant and to increase of N, P and K content of the plant. Key words : Humic matter, fertilizer, palm oil, acid sulphate soils.

تجزیه و تحلیل رشد، روش کاربردی و با ارزش در بررسی کمی رشد، نمو و تولید گیاهان زراعی به‌شمار می‌رود. به‌منظور بررسی تأثیر کاربرد کود ورمی‌کمپوست و محلول‌پاشی برگی چای‌کمپوست و اسید هیومیک بر شاخص‌های رشد گلرنگ ((Carthamus tinctorius L.، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان انجام شد. تیمارها شامل کاربرد ورمی‌کمپوست (صفر، 4، 8 و 12 تن در هکتار) به عنوان فاکتور اول و محلول‌پاشی (آب مقطر به‌عنوان شاهد، اسید هیومیک حاصل از ورمی‌کمپوست، اسید هیومیک تجاری و چای‌کمپوست) به عنوان فاکتور دوم بود. نتایج نشان داد که حداکثر شاخص سطح برگ، ماده خشک کل، سرعت رشد نسبی و عملکرد دانه تحت تأثیر اثرات اصلی ورمی‌کمپوست و محلول‌پاشی و حداکثر سرعت رشدمحصول و سرعت جذب خالص تحت تأثیر اثرات اصلی ورمی‌کمپوست، محلول‌پاشی و اثر متقابل ورمی‌کمپوست در محلول‌پاشی قرار گرفتند. بیش‌ترین میزان سرعت رشد محصول (05/35 گرم بر متر‌مربع بر روز) و سرعت جذب خالص (42/13 گرم بر متر‌مربع برگ بر روز) از تیمار 12 تن در هکتار ورمی‌کمپوست و محلول‌پاشی چای‌کمپوست به‌دست آمد. همچنین در بین تیمارهای کودی، کاربرد 12 تن در هکتار ورمی‌کمپوست و در تیمار محلول‌پاشی، محلول‌پاشی چای‌کمپوست باعث افزایش شاخص سطح برگ، ماده خشک کل، سرعت رشد نسبی و عملکرد دانه نسبت به تیمار شاهد شد. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد کود زیستی ورمی‌کمپوست به میزان 12 تن در هکتار و محلول‌پاشی چای‌کمپوست مناسب‌ترین تیمار برای افزایش شاخص‌های رشد و عملکرد گیاه گلرنگ در راستای نیل به کشاورزی پایدار بود.

The objective of the research was to study the interaction between dose of humic acid and nitrogen fertilizer on the growth and yield of rice. The experiment was conducted in May until September 2014 in Sukamanah village Cipedes sub-district Tasikmalaya city. A field experiment was done using as split plot design consisted of two factors. The dosage of humic acid were placed as main plot consisted of four levels i.e. 0 kg ha-1, 3 kg ha-1, 4 kg ha-1, and 5 kg ha-1; and the rate of N fertilizer, as subplot, consisted of 4 levels i.e.0 kg N ha-1, 45 kg N ha-1, 67.5 kg N ha-1, and 90 kg N ha-1. The variables observed were: (a) the levels of soil organic C before and after treatment, (b) the levels of crop N, and (c) the components of growth and yield. Nitrogen fertilizer efficiency was expressed in terms of agronomic efficiency of nitrogen (AEN). The results showed that the growth and yield of rice given humic acid was higher than that without humi cacid. The increasing dose of humic acid i.e. 3 kg ha-1, 4 kg ha-1, and 5 kg ha-1 did not have significant effect. A higher response on growth and grain yield was shown at the dose of humic acid 3 kg ha-1. Nitrogen fertilizer gave significant effect on all growth variables and yield of rice. The higher the level of nitrogen fertilizer up to a certain level (i.e. 67.5 kg N ha-1 or equals to 150 kg Urea ha-1), the higher would be the effect on all growth variables and yield. The increase in weight of grain ha-1 due to the increased level of nitrogen fertilizer compared to those without nitrogen fertilizer (control) were respectively 58.05% at 45 kgha-1 N, 150.54% at 67.5 kg ha-1 N, and 168.13% at 90 kg ha-1 N. Humic acid increased the efficiency of N fertilizer. The most efficient dose of N fertilizer was 67 kg ha-1, equal to 150 kg ha-1 combined with humic acid 3 kg ha-1. Normal 0 false false false IN X-NONE X-NONE [ How to Cite : Suhardjadinata, Y Sunarya and T Tedjaningsih. 2015. Increasing Nitrogen Fertilizer Efficiency on Wetland Rice by Using Humic Acid. J Trop Soils 20: 143-148. Doi: 10.5400/jts.2015.20.3.143 ]

Soil is one of the most valuable of common goods. It provides essential ecosystem services including food, nutrient and water cycling, waste treatment, carbon sequestration and greenhouse gas regulation to support plant and human life. However, soils around the world are severely degraded with immense costs to human wellbeing. Addition of organic amendments, in the form of natural organic matter, to soil may allow us to simultaneously improve soil carbon, recycle and replenish nutrients, improve structure, retain water and increase plant productivity. To achieve these improvements, it is necessary to understand the regulation of organic matter transformation. The main aim of this thesis is to examine the chemical and biotic interactions in the transformation of organic inputs in agricultural soils and the impacts of these organic amendments on them. This aim is addressed by examining the interaction between soil carbon, nitrogen and phosphorus cycling and soil microbiota, which play a major role in determining the transformation of organic matter. The findings of the two main experiments are summarised below. The knowledge developed will contribute to managing aagroecosystems for the supply of multiple benefits to the wellbeing of society and agricultural sustainability. The first experiment focuses on examining the effects of organic input stabilisation via composting or pyrolysis on its transformation by soil biota. The key findings from this experiment are (i) soil microbial composition changes with organic amendment but (ii) overall stoichiometric invariance provides a mechanistic framework for understanding the transformation of organic amendment, and (iii) carbon composition strongly influences microbial community composition and soil functions. Results from this experiment are presented in two chapters. The second experiment builds on the first experiment by increasing the ecosystem complexity using a terrestrial model ecosystem to better reflect the soil ecosystem in nature. It seeks to determine the interaction between altered rainfall (drying and rewetting) and organic input. In the context of global change, the bigger question asked was, “Does organic input improve the resistance and resilience of a grassland ecosystem to altered rainfall?” The key findings from this experiment are (i) grassland soil microbial communities are generally resistant and resilient to fluctuations in rainfall regardless of compost amendment, and (ii) these properties of the soil microbial community were translated to resilience but not resistance in soil functions, (iii) Plant growth responses were sensitive to rainfall and compost amendment, but interaction effects were rarely detected. Finally, in terms of elemental stock content, (iv) compost amendment increased soil carbon, nitrogen and phosphorus stocks regardless of rainfall regimes but, (v) these subtle improvements can only be detected by careful consideration of depths in the soil profile. Results from this experiment are presented in two chapters. These results supply further weight to the argument that it is necessary to take multiple measures and examine interactions to effectively determine the impact of organic amendments on soil community structure and function, particularly in a world experiencing rapid global change.

به منظور بررسی اثر سیستم های گوناگون تغذیه ای بر عملکرد و اجزاء عملکرد گیاه روغنی آفتابگردان رقم یوروفلور (Helianthus annuus L.) در شرایط تنش رطوبتی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال 93-1392 اجرا شد. تیمارها شامل دو سطح آبیاری بهینه و تنش کم آبیاری (به ترتیب آبیاری پس از 60 و 120 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A) به عنوان کرت های اصلی و تیمارهای گوناگون تغذیه گیاهی شامل: 1- عدم کاربرد هر گونه کود شیمیایی و زیستی (شاهد)، 2- کاربرد 100 درصد کود شیمیایی پیشنهاد شده (NPK)، 3- کود آلی ورمی‌کمپوست، 4- کود زیستی فسفونیتروکارا، 5- ورمی‌کمپوست+ فسفونیتروکارا، 6- ورمی‌کمپوست+ 50 درصد کود شیمیایی نیتروژن و فسفر پیشنهاد شده، 7- فسفو نیتروکارا+ 50 درصد کود شیمیایی نیتروژن و فسفر پیشنهاد شده، 8- ورمی‌کمپوست+ فسفونیتروکارا+ 50 درصد کود شیمیایی نیتروژن و فسفر پیشنهاد شده و9 - 50 درصد کود شیمیایی نیتروژن و فسفر پیشنهاد شده به عنوان کرت های فرعی بود. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که تنش کم آبی و تیمارهای تغذیه ای به طور معنی داری تمامی صفات اندازه گیری شده را تحت تأثیر قرار دادند. همچنین اثر متقابل سیستم تغذیه در آبیاری بر صفات وزن طبق، تعداد دانه در طبق، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک معنی دار بود. بالاترین عملکرد دانه در شرایط آبیاری بهینه با کاربرد کامل کود شیمیایی به دست آمد (591 گرم در مترمربع)، در حالی که در شرایط تنش کم آبی، بیشترین عملکرد (314 گرم در مترمربع) به کاربرد ورمی‌کمپوست به همراه نیمی از کود شیمیایی توصیه شده تعلق داشت. به طور کلی، از مقایسه کودهای بررسی شده چنین به نظر می رسد که کاهش مصرف کودهای شیمیایی و جایگزینی آن با ورمی‌کمپوست می تواند در راستای نیل به کشاورزی پایدار در شرایط تنش رطوبتی، مؤثر واقع شود.

Environmentally relevant impacts of nano-TiO2 on abiotic degradation of bisphenol A under sunlight irradiation

In the current study, extraction of humic acid (HAs) from lignite fines of kutch basin of Gujarat (western India) were reported. The extraction was done by International Humic Substances Society (IHSS) method. Several analytical and spectroscopic techniques were used to characterize of extracted HAs. The gravimetric analysis showed (28.5% and 26.4%) of humic acid extraction from panandhro mines (PM) and mata-No-Madh mines (MNMM) respectively. UV–Vis spectroscopy revealed a high degree of humification, higher stability and aromatic nature. FTIR peaks demonstrated the presence of carboxylic, alcoholic, and phenolic functional groups. SEM/EDX analysis revealed that surface were smooth, non-porous and like loose sponge that showed the presence of major elements like C, O, F, Al, Na, S, Si, Ca, Ti and Fe. The combination of results gives a better and improved understanding of the nature of lignite coals of western India. It may be helpful in choosing suitable coals for the extraction of humic acid and using it for enhancing plant growth condition, soil enrichment and creating green energy solution. This study not only helps in the research related to extraction of humic acid from lignite but also creates a new avenue for the efficient and clean use of lignite.

In Pakistan, maize is the fourth largest grown crop after wheat, cotton, rice and is considered as fodder for livestock as well. There are various reasons for low productivity of this crop which includes low soil organic matter (O.M). Chemical fertilizers indiscriminate utilization disturbs the soil tithe and its chemical composition which caused in reduction plant yield. Hence to overcome the problem of this low fertility, humic acid is strongly recommended throughout the world. Hence and research experiment was conduct as student’s Agronomy experimental farm, at Sindh Agriculture University Tandojam, Pakistan during the year 2017 on humic acid levels effect on fodder production of maize (Zea Mays). The experiment was designed by following the randomize complete block design (RCBD) with net plot size 3 by 4 m (12 m.seq). The experiment comprises of the recommended dose of NPK and various levels of humic acid such as HA1 = Untreated, HA2 = 2 kg ha-1, HA3 = 3 kg ha-1 and HA4 = 4 kg ha-1. The results of our study showed that significant effect on different levels of humic acid on the different varieties of maize crop. The results revealed that the application of humic acid @4Kgha-1 gave maximum yield and better growth of maize varieties as compared to lower levels of humic acid application where as in varieties Akbar and Sadaf produced maximum fodder yield than variety Neelum in response to humic acid application. Keywords: Fodder production; Humic acid levels; Maize (Zea mays L.) http://dx.doi.org/10.19045/bspab.2019.80108

The process of isolating humic substances especially humic acid consumes a lot of time. The isolation (extraction, fractionation and purification) processes of humic acid from different sources such as soils, organic fertilizers and so on vary from 12 hours to 7 days. Based on the previous findings reported by other researchers, the standard extractant ratio used for humic acid extraction is 1:10 because it gives the highest yield of humic acid isolated. Previous studies tend to focus on the isolation duration of humic acid but not extractant ratio. To date, there is also lack of information about the extraction period and extractant ratio required to extract humic acid from rice straw compost. This study aimed to assess the minimum duration and extractant ratio for extracting humic acid from rice straw compost. A ratio of 1: 5 and 1: 10 of rice straw compost sample to chemical used were performed in humic acid extraction. A 5 g of rice straw compost sample was mixed with 25 mL and 50 mL of 0.5 M sodium hydroxide, respectively, and were extracted under different extraction periods (1, 3, 5, 7, 9, 12, and 24 hours). There was significant difference in the extraction periods and extractant ratio on the yield of humic acid. This study revealed that an extractant ratio of 1:10 and 12 hours of extraction period are required to extract humic acid from rice straw compost and can be purified within 1 hour using distilled water. Humic acid yield was significantly lower when the extraction period was less than 12 hours because the time was not sufficient for the H+ ions to displace Na+ ions and other cations. Furthermore, the difficulty of HA extraction period of less than 12 hours was probably due to difficulty of wetting the air-dried compost. The significance of this study is humic acid from rice straw compost can be isolated within 12 hour of extraction period, 24 hours of fractionation period and 1 hour of purification period under extractant ratio of 1:10. Thus, this may help in reducing time and costs needed to produce the humate product from this compost. The extractant ratio of 1:10 is more preferred because of the higher humic acid yield obtained.

این تحقیق با هدف مطالعه تأثیر منابع تغذیه‌ای و سطوح آب آبیاری بر عملکرد، اجزای عملکرد، فعالیت آنتی‌اکسیدانی و میزان آنتوسیانین کاسبرگ گیاه دارویی چای ترش در دو سال زراعی92-1391 و 93-1392 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه جیرفت، به‌صورت کرت‌های خرد شده نواری در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. سطوح آب آبیاری در سه سطح 60 ، 80 و 100 درصد نیاز آبی گیاه به‌عنوان عامل کرت‌های افقی و منبع تغذیه‌ا‌ی گیاه در چهار سطح (کود زیستی مایکوریزا، ورمی‌کمپوست، کود گاوی، کود شیمیایی (نیتروژن، فسفر و پتاسیم) و تیمار شاهد به‌عنوان عامل کرت‌های عمودی در نظر گرفته شدند. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد که اثر منابع تغذیه‌ای و سطوح آب آبیاری بر ارتفاع بوته، طول سرشاخه گلدار، تعداد غوزه در بوته، وزن کاسبرگ خشک در بوته، عملکرد کاسبرگ، عملکرد زیست‌توده، فعالیت آنتی‌آکسیدانی و میزان آنتوسیانین کاسبرگ معنی‌دار بود. همچنین اثر متقابل منابع تغذیه‌ای و سطوح آب آبیاری بر عملکرد کاسبرگ و فعالیت آنتی‌اکسیدانی کاسبرگ معنی‌دار بود. بیشترین وزن کاسبرگ خشک در سطح 100 درصد نیاز آبی گیاه و منبع تغذیه‌ای کود گاوی و کمترین عملکرد وزن کاسبرگ در تیمار شاهد در سطح 60 درصد نیاز آبی گیاه به‌دست آمد. با توجه به اینکه سطوح 100 و 80 درصد نیاز آبی گیاه در اکثر ویژگی‌های مورد بررسی تفاوت معنی‌داری وجود نداشتند، به‌نظر می‌رسد که سطح 80 درصد نیاز آبی گیاه به‌ترتیب توأم با مصرف کودهای دامی، ورمی‌کمپوست و شیمیایی در زراعت چای ترش مناسب می‌باشند.

Different levels of humic acid (HA) (0, 100, 500, and 1000 mg L−1) and Ca (3.5 and 7 meq/L) were applied to growth media. A multi-level factorial experiment with a completely randomized design was employed with three replicates to evaluate interaction effects. Macro- and micro-nutrient contents were measured in leaves, roots, and scapes of gerbera. Five hundred mg/L HA increased macro- and micronutrients (P, N, K, Mg, Ca, Fe, and Zn) contents of leaves, roots, and scapes. High HA levels reduced some nutrient contents. The 7 meq/L Ca significantly increased Fe and Zn contents of leaves and roots and K and Mg contents of roots, and had no significant effect on other macronutrients. The results showed the importance of Ca-HA treatment in gerbera cultivation through increasing nutrient concentration. The Ca-HA treatment exhibited significant effects on nutrient uptake of gerbera. Ca and HA combination was more effective, especially with 7 meq Ca and 500 mg/L HA, than the low Ca and HA content. The 7 meq/L Ca and 500 mg/L HA increased N, Ca, K, and Zn concentrations in leaves, and Ca, P, Mg, Fe, and Zn concentrations in scapes, and Zn in roots, whereas this trend for Fe, Mg, and N in leaves and P and Mg in roots was found in 100 and 1000 mg/L HA. Conclusively, nutrients’ absorbtion and accumulations in scape and leaves were higher than in roots and were higher when Ca was applied in 7 meq/L with HA at 500 mg/L to gerbera.

This research, for lowering the use of chemical fertilizer, was carried out using combinations of biological and chemical fertilizer on bean in Rasht region in 2012 growing season. The experiment was conducted based on randomized complete blocks design with 12 treatments and three replications. Experimental treatments included: control (no fertilizers and no inoculants), chemical fertilizers (nitrogen and phosphorus) and 10 combinations of inoculated biological (Rhizobium, Pseudomonas, and Bacillus) fertilizers together with chemical fertilizers. Results showed that grain yield, biological yield, 100 grain weight, stem diameter, protein content and protein yield were significantly affected (p